Echinacea White Swan (nasiona)

Jeżówka purpurowa 'White Swan' to delikatna, bardzo biała odmiana o satynowych, silnie zwisających kwiatach języczkowatych i zielonobrązowym środku nakrapianym pomarańczem. Jest niższa od większości przedstawicieli swojego rodzaju i można ją łączyć z rozplenicami w ogrodzie naturalistycznym lub romantycznym.

Echinacea purpurea, czyli jeżówka purpurowa, to bylina zielna endemiczna dla Ameryki Północnej. Występuje na rozległych, suchych równinach we wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz w widnych lasach. Jej naturalne siedliska obejmują wrzosowiska, a także tereny uprawne. Ta wysoka roślina z rodziny astrowatych charakteryzuje się dużymi koszyczkami kwiatowymi w kolorze od jasnoróżowego do fioletowego, niekiedy białymi, osadzonymi na wysokich, bardzo sztywnych łodygach, ciemnozielonych do purpurowych, które rozgałęziają się na końcach. Zwykle osiąga od 60 cm do 1,20 m wysokości. Gdy kwiat jest jeszcze niedojrzały, kwiaty języczkowate okółka rozchylają się poziomo, a następnie przyjmują szeroko podwinięty pokrój, odchylając się ku dołowi lub w stronę łodygi. Z czasem kolory kwiatów bledną. Kwiaty języczkowate w centrum tworzą stożkowatą kopułę, najeżoną szorstkimi, bursztynowymi rurkowatymi kwiatami z czerwono-brązowymi końcówkami, które w miarę rozkwitania stają się coraz bardziej wyraziste i ciemne. Ta niezwykła cecha dała początek nazwie Echinacea, wywodzącej się od greckiego słowa „Ekhinos”, oznaczającego jeża. Ciemnozielone liście są lancetowate, omszone, a w górnej części łodygi stają się siedzące.

Echinacea purpurea White Swan to delikatna, bardzo biała odmiana o satynowych, silnie zwisających kwiatach języczkowatych i zielonobrązowym środku nakrapianym pomarańczem. Jest niższa od większości przedstawicieli swojego rodzaju i można ją łączyć z rozplenicami w ogrodzie naturalistycznym. Dzięki swojej naturalnej prostocie dobrze komponuje się z ekstrawagancką kuzynką Echinacea purpurea 'Sundown', sadzoną w środkowej części rabaty.

Oczywiście preferuje gleby żyzne, piaszczyste i dobrze przepuszczalne, ale zupełnie nie przeszkadza jej odczyn gleby. Lubi słońce i lekki półcień. Jest mrozoodporna i dobrze znosi długie okresy suszy. Jeżówka bardzo łatwo się naturalizuje. Możesz więc wykorzystać ją wraz z innymi bylinami na łące, którą samorzutnie zasiedli. Połącz ją z floksami, czosnkami ozdobnymi lub dużymi sadźcami.

Bardzo miododajna i nektarodajna, przyciąga zapachem motyle; sadząc purpurowe kępy w pobliżu sadów, z pewnością przyczynisz się do zapylania drzew owocowych. Na obrzeżu rabaty, pośród łąk lub w ogrodzie skalnym ta piękna jastrunowata roślina z największą naturalnością zadomowi się w otoczeniu. Przycinanie przekwitłych kwiatów pobudza roślinę do ponownego kwitnienia. Możesz jednak pozostawić zimą kilka łodyg i koszyczków: są bardzo dekoracyjne, a przede wszystkim ich nasiona są szczególnie cenione przez głodne ptaki, zwłaszcza gile i szczygły. Kwiaty efektownie prezentują się w bukietach i kompozycjach kwiatowych.

Różne gatunki jeżówki, w szczególności purpurea, pallida i angustifolia, odgrywają ważną rolę w medycynie tradycyjnej rdzennych mieszkańców Ameryki. Przypisuje się im działanie immunostymulujące oraz wspomaganie leczenia chorób typowych dla zimy, takich jak przeziębienie, grypa i infekcje dróg oddechowych. Wszystkie odmiany zachowały właściwości swojego gatunku wyjściowego.