Physalis alkekengi var. franchetii (nasiona) - Miechunka

Physalis alkekengi var franchetii, lepiej znana pod nazwami miechunka rozdęta i miechunka rozdęta, to silnie rosnąca bylina o ekspansywnym charakterze i niezwykle oryginalnych owocach. Jej niepozorne kwiaty przypominają o pokrewieństwie z pomidorami i ziemniakami. Następnie wzdłuż łodyg kwiatowych pojawiają się napęczniałe kielichy przypominające japońskie lampiony, które od jasnozielonego koloru przechodzą w intensywny pomarańczowy już pod koniec lata i utrzymują się przez całą jesień, zatrzymując jej światło. Ta zadomowiona w starych ogrodach roślina dobrze rośnie na każdej glebie, na bardzo słonecznym stanowisku. Jej bujny wzrost jest prawdziwym atutem na dużych, nieco dzikich terenach lub w ogrodach bez stałej pielęgnacji, ale należy go kontrolować, aby roślina nie stała się inwazyjna. Jej pomarańczowe „kwiaty” są w rzeczywistości osłoną owoców i zachwycają w suchych bukietach.

Physalis alkekengi var franchetii należy do rodziny psiankowatych, co staje się oczywiste, gdy obserwuje się jej skromne kwitnienie. Ta bylina pochodzi z południowej Europy i obszaru śródziemnomorskiego, ale występuje również spontanicznie w Indiach, Japonii i Afryce. Rozwija się z rozłogowej, kłączowej bryły korzeniowej, tworząc gęsto ulistniony pokrój kępiasty o wysokości 60 cm i szerokości co najmniej 60 cm. Roślina szybko kolonizuje przydzieloną jej przestrzeń. Letnie kwitnienie jest bardzo niepozorne i przypada na lipiec–sierpień. Ma postać niewielkich kremowych kwiatów z żółtym środkiem, rozmieszczonych wzdłuż łodyg kwiatowych. Okrągły owoc rozwija się równocześnie z otaczającymi go przysadkami. Tworzą one zamkniętą, sercokształtną, pergaminową osłonę, początkowo jasnozieloną, a następnie intensywnie pomarańczową, o szerokości 4 cm i długości 5 cm. Miechunka ma wąskie, intensywnie zielone, całobrzegie i faliste liście o długości 8 cm, sercokształtne i silnie unerwione.

Miechunka rozdęta doskonale nadaje się do zagospodarowania nieco mniej atrakcyjnych miejsc w ogrodzie. Jej siła wzrostu i mrozoodporność oraz zdolność przystosowania się do słabej gleby sprawiają, że jest dobrym wyborem do ozdabiania dużych skarp, w towarzystwie równie wytrzymałych roślin, takich jak wrotycz, Stachys lanata, Cerastium tomentosum, santoliny, krwawniki, czarnuszki damaszeńskie czy trawy, na przykład Stipa tenuifolia i Phalaris arundinacea, które pięknie ją wyeksponują. Posadzona przy obrzeżu ogrodowym lub przy betonowym ogrodzeniu, będzie miała ograniczony rozwój kłączy. W suchym i ciepłym klimacie jej wzrost również będzie ograniczony. Ta od dawna uprawiana w ogrodach roślina dostarcza ponadto całych naręczy łodyg pokrytych wspaniałymi lampionami, których pomarańczowy kolor nie blaknie w suchych bukietach. Dojrzałe owoce można także spożywać w niewielkich ilościach, ponieważ mają działanie przeczyszczające, na przykład w sałatkach owocowych.

Miechunka jest również rośliną leczniczą, wykorzystywaną w leczeniu reumatyzmu, kaszlu i innych dolegliwości.