Jacaranda mimosifolia (nasiona) - Jakaranda mimozolistna

Jakaranda mimozolistna (Jacaranda mimosifolia) to egzotyczne drzewo słynące z kwitnienia w kolorze lawendowoniebieskim, które rozświetla aleje w swojej ojczyźnie, Brazylii. Jego delikatne, finezyjne liście, przypominające liście akacji, są równie ozdobne. Kwiaty pojawiają się w dużych gronach kwiatów rurkowatych najpierw pod koniec zimy, na nagich gałęziach, a następnie mniej lub bardziej obficie od wiosny do lata, a czasami nawet jesienią. Niewymagająca i odporna na suszę po dobrym ukorzenieniu, może zaaklimatyzować się w ogrodach na wybrzeżu. Gdzie indziej możesz spróbować uprawy w doniczce, ale wtedy kwitnie z trudem. Na zimę przenieś ją do szklarni lub przestronnej werandy.

Należąca do rodziny bignoniowatych Jacaranda mimosifolia jest kuzynką milinów i surmii, pochodzącą z suchych równin środkowo-południowej Ameryki Południowej. Obecnie jest szeroko sadzona na wybrzeżu Morza Śródziemnego, na Korsyce, w Japonii, Nepalu, Afryce Południowej, Maghrebie, Australii, a także w południowych Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Jest również dobrze zadomowiona na terytoriach zamorskich, takich jak Réunion, Gwadelupa czy Gujana. Jej mrozoodporność jest umiarkowana: dorosły egzemplarz może tolerować spadki temperatury do -7 °C, ale pąki kwiatowe, które tworzą się pod koniec lata, przemarzają już przy -4 °C. Niektóre źródła amerykańskie podają jednak, że stare okazy miały przetrwać spadki temperatury do -12 °C w pobliżu Los Angeles. W sprzyjającym klimacie jakaranda jest drzewem o szybkim wzroście, które w naturalnym siedlisku może osiągać 40 m wysokości. W naszych szerokościach geograficznych rzadko przekracza 12 m, a jego korona osiąga szerokość od 8 do 10 m w otwartym gruncie. Uprawiana w doniczce pozostaje znacznie mniejsza. Jej szarobrązowa kora, początkowo gładka, z wiekiem staje się łuskowata. Jeśli jest młoda przycinana, może wytworzyć kilka pni, ale zazwyczaj preferuje się jeden pień. Jej cienkie gałęzie, brunatnoczerwone, są lekko zygzakowate i dość kruche. Liście pojawiają się wiosną i opadają pod koniec zimy. Tworzą je duże liście złożone osiągające 45 cm długości, złożone z licznych drobnych, owłosionych listków o żywozielonej barwie. Kwitnienie rozpoczyna się od 2 m wysokości, a na jego pojawienie się trzeba czasami czekać kilka lat. Pąki kwiatowe tworzą się jesienią lub na początku zimy i są bardzo wrażliwe na mróz. Kwiaty w gronach o długości od 20 do 30 cm rozwijają się po raz pierwszy w marcu i kwietniu, a następnie czasami aż do lipca lub we wrześniu i październiku. Ich liliowoniebieska barwa oraz rurkowaty kształt z pięcioma klapami nadają im wyjątkowy urok. Miododajne, przyciągają liczne owady zapylające. Po kwitnieniu drzewo wytwarza okrągłe, zdrewniałe owoce o średnicy od 5 do 7 cm, przypominające perłowe ostrygi, dlatego czasami nazywa się je drzewem ostrygowym. Każdy owoc zawiera liczne oskrzydlone nasiona, które mogą naturalnie się wysiewać lub zostać zebrane do wysiewu.

Idealna na wybrzeże Morza Śródziemnego, jakaranda zachwyca pięknymi okazami na wybrzeżu Var, na Korsyce i w okolicach Perpignan, gdzie łagodna zima i wiosenna wilgotność sprzyjają jej rozwojowi. To bajkowe drzewo zasługuje na dobre miejsce w dużym, osłoniętym ogrodzie, z wystarczającą ilością przestrzeni na dalszy rozwój. Uważaj jednak na jego kruche drewno, wrażliwe na silne wiatry, oraz na przekwitłe kwiaty, które mogą być zaśmiecające. Warto również pamiętać, że jego silnie rozrastające się korzenie mogą szkodzić sąsiadującym roślinom.