Perukowiec podolski (nasiona) - Cotinus coggygria

Cotinus coggygria, czyli perukowiec, wysiewa się po przeprowadzeniu stratyfikacji chłodnej. Ten szybko rosnący krzew ma gęsty pokrój, a jego letnie kwitnienie jest lekkie i efektowne, zaś jesienią zachwyca pięknymi barwami. Ten mrozoodporny i bardzo wytrzymały gatunek nie toleruje jedynie zbyt ciężkich i wilgotnych gleb. To doskonała roślina na suche stanowiska, która zachowuje krzaczasty pokrój bez konieczności regularnego cięcia. Możesz posadzić ją jako soliter, w głębi rabaty, a nawet w żywopłocie nieformowanym.

Cotinus coggygria, nazywany także perukowcem podolskim, należy do rodziny nanerczowatych. Naturalnie rośnie na kamienistych zboczach południowej Europy i Azji. Przystosowany do suchych lat, dobrze radzi sobie na ubogich i dobrze przepuszczalnych glebach. Ten mrozoodporny krzew o umiarkowanym tempie wzrostu osiąga 3–4 m wysokości i podobną szerokość. Jego gęsty, rozgałęziony pokrój nadaje mu harmonijną, lekko rozłożystą sylwetkę. Wiosną krzew pokrywa się drobnymi, kremowymi kwiatami zebranymi w duże wiechy. Po kwitnieniu, latem, wiechy przekształcają się w pierzaste owoce w kolorze herbacianego różu, które nadają krzewowi charakterystyczny wygląd, jakby nosił „peruki”. Jego okrągłe, opadające na zimę liście o średnicy 6–8 cm pojawiają się w kwietniu. To ulistnienie, początkowo jasnozielone, jesienią przybiera piękne żółte, pomarańczowe i czerwonawe odcienie, a następnie opada.

Cotinus coggygria dobrze przystosowuje się do różnych warunków, o ile rośnie w glebie dobrze przepuszczalnej. Po dobrym ukorzenieniu doskonale znosi upały i suszę letnią. Naturalnie pasuje do żywopłotów nieformowanych, na tył rabaty lub jako soliter, gdzie jego puszyste kwiatostany wprowadzają poetycki akcent. Szczególnie dobrze komponuje się z krzewami, takimi jak cieciorki i róże, a także z późno kwitnącymi bylinami, takimi jak astry czy pysznogłówki. Możesz również otoczyć go delikatnymi trawami, które podkreślą jego lekki pokrój i subtelne letnie barwy.