Corymbia citriodora Lemon Bush (nasiona) - Eukaliptus cytrynowy

Eucalyptus citriodora, obecnie znany pod nazwą Corymbia citriodora, słynie z dzikiego aromatu swoich liści, z których pozyskuje się olejek eteryczny z eukaliptusa cytrynowego. Jest to drzewo mrozoodporne wyłącznie w strefie uprawy pomarańczy, które w otwartym gruncie i sprzyjającym klimacie może osiągać znaczne rozmiary. Jego zimozielone, lekko szare liście wydzielają intensywny zapach podczas wilgotnej pogody. Można również docenić tego eukaliptusa za jego dekoracyjną korę, prosty pień i przejrzyste ulistnienie, które zapewnia lekki cień. Choć pomyślne wykonanie wysiewu wymaga nieco doświadczenia i wprawy, uprawa tej rośliny nie sprawia większych trudności w glebie dobrze przepuszczalnej, nawet ubogiej i suchej latem. Dobrze znosi uprawę w pojemniku, w którym można go utrzymywać przez kilka lat. Dzięki temu miłośnicy egzotycznych roślin mogą chronić go przed zimnem.

Corymbia citriodora to drzewo z rodziny mirtowatych, pochodzące ze wschodniej Australii, a dokładniej z Queenslandu. W naturze może osiągać około 50 m wysokości. Na Lazurowym Wybrzeżu rzadko przekracza 27 m wysokości i 18 m szerokości. Uprawa w pojemniku pozwala utrzymać go w znacznie skromniejszych rozmiarach, przynajmniej w młodym wieku, a w cieplejszej porze roku uprawiać na zewnątrz we wszystkich naszych regionach. Jest to gatunek światłolubny, który toleruje gleby kwaśne lub zasadowe, bogate w skały wulkaniczne, takie jak bazalt czy perydotyt, ale ubogie w wapń, przepuszczalne i ubogie w składniki pokarmowe. Ten eukaliptus nie toleruje ciężkich, zwięzłych i bardzo gliniastych gleb. Młode egzemplarze trzeba bezwzględnie chronić przed mrozem.

Pokrój eukaliptusa cytrynowego jest słabo rozgałęziony, a jego bardzo prosty pień dźwiga luźną i słabo rozwiniętą koronę. Pień i gałęzie pokrywa włóknista kora, która w ciągu sezonu zmienia kolor: z białego przechodzi w różowawy lub jasnobeżowy, jednocześnie łuszcząc się w małych, nieregularnych płytkach, zwykle pod koniec czerwca. Pędy mają liście zimozielone. Są one całobrzegie, wąskie i lancetowate, zakończone ostrym wierzchołkiem, o długości od 7 do 15 cm, szerokości od 0,7 cm do 1,50 m. Ich barwa jest piękna, delikatna, szarozielona. Kształt liści zmienia się w zależności od wieku gałęzi, na której się znajdują: na młodych pędach są szerokie, bez ogonków, omszone i lekko marszczone. Później rozwijające się liście osadzone są na długim ogonku liściowym. Wydłużają się i zwężają, stając się jednocześnie skórzaste i nagie. Eukaliptusa uprawianego w doniczkach można co roku wiosną ścinać przy ziemi:

Kwitnienie przypada latem i występuje na dojrzałych drzewach. Kwiaty w kremowożółtym kolorze są zebrane po 11–20 sztuk w kwiatostany wyrastające z kątów liści. Owocami Corymbia citriodora są małe, zdrewniałe torebki nasienne zawierające wiele bardzo drobnych nasion.

Eucalyptus citriodoa sadzi się w otwartym gruncie tylko na wąskim pasie wybrzeża Morza Śródziemnego, a w pozostałych miejscach uprawia w doniczkach. Można sadzić go jako soliter, w szpalerze lub w grupie w dużym ogrodzie. Tradycyjnie akacje (Acacia sp) należą do nielicznych krzewów i drzew, które dobrze znoszą bliskie sąsiedztwo eukaliptusów, wyczerpujących zapasy wody i składników pokarmowych w glebie. W egzotycznej aranżacji można łączyć je na przykład z wysokimi palmami (Jubea chilensis), Banksia, Metrosideros i dużymi Grevillea...

Zastosowanie w aromaterapii: roztarte na skórze liście mają odstraszać komary. Dzięki bogatej zawartości substancji przeciwzapalnych eukaliptus cytrynowy jest tradycyjnie stosowany do łagodzenia bólów reumatycznych. Olejek eteryczny słynie również z działania uspokajającego i relaksującego w przypadku stresu lub trudności z zasypianiem.