Gilia capitata (nasiona) - Gilia główkowa

Gilia główkowa to bardzo dekoracyjna roślina jednoroczna, rzadko uprawiana w naszych ogrodach, mimo niezwykle długiego kwitnienia i skłonności do rozsiewania się wśród innych roślin ogrodowych, podobnie jak czarnuszki. Tworzy eleganckie, delikatnie powcinane liście przypominające liście paproci, w intensywnie zielonym kolorze, i obficie kwitnie od wiosny do lata, w zależności od terminu wysiewu i klimatu. Jej drobne, kuliste kwiatostany mają najczęściej barwę lawendowoniebieską lub pudrowoniebieską. Jest łatwa w uprawie na przepuszczalnej glebie i niezastąpiona na kwietnej łące, gdzie wspaniale prezentuje się w towarzystwie innych dzikich roślin jednorocznych. To także bardzo dobry kwiat cięty.

Gilia główkowa to roślina jednoroczna z rodziny wielosiłowatych, podobnie jak floksy i wielosiły. Pochodzi z nadbrzeżnych regionów zachodniej Kanady, Stanów Zjednoczonych i Meksyku, gdzie rośnie na otwartych terenach, suchych zboczach oraz w chaparralu, czyli rodzaju makii lub kalifornijskiej i meksykańskiej zarośli typu garrigue. Jest więc rośliną odpowiednią na przepuszczalne, piaszczyste, a nawet kamieniste gleby, odporną na suszę. Tworzy przyziemną kępę oraz rozgałęzione łodygi, osiągając średnio 50 cm wysokości i 30 cm szerokości. Jej łodygi są gęsto ulistnione. Liście są pierzaste i lekkie, drobno podzielone na ząbkowane listki, w intensywnie zielonym kolorze. Od kwietnia do sierpnia pojawiają się mięsiste, mocne łodygi, na których końcach znajdują się kuliste kwiatostany o średnicy 2–3 cm, złożone z 50–100 drobnych, niebieskich kwiatów o wystających pręcikach. Kwiaty są lekko pachnące i przyciągają liczne owady zapylające. Po kwitnieniu roślina wytwarza liczne nasiona, które łatwo kiełkują na miejscu.

Gilię główkową wysiewa się bezpośrednio do gruntu. Jest stosunkowo mrozoodporna i dobrze znosi ciepło oraz letnią suszę, ponieważ dostosowuje swój cykl wegetacyjny do klimatu. Na wiejskiej rabacie lub kwietnej łące można z powodzeniem połączyć ją z kosmosami, czarnuszkami, makami kalifornijskimi, facelią, sparcetą siewną i werbeną patagońską, które lubią takie same warunki uprawy. Znajdzie także miejsce na przepuszczalnych rabatach, w towarzystwie szałwii krzewiastych, lnic i traw, takich jak ostnica mocna czy przyostnia włosowata. To spontaniczna roślina o dzikim uroku, czarująca również w bukietach.