Szarłat czerwony nasiona

Czerwonepurpurowe liście szarłatu sinego są jadalne. Można je spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu, podobnie jak szpinak. Ich łagodny smak oraz bogactwo witamin i błonnika pobudzą Twoją kulinarną ciekawość. Nasiona można spożywać w postaci mąki lub prażyć podobnie jak kukurydzę. Ta wysoka roślina jednoroczna dobrze znosi upały i jest dość oszczędna w zużyciu wody. Wysiej ją w warzywniku w kwietniu lub maju, na słońcu, w każdej głębokiej, pulchnej i stale świeżej glebie. Idealna dla miłośników permakultury.

Należący do rodziny komosowatych lub szarłatowatych, podobnie jak burak i boćwina, szarłat siny prawdopodobnie pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, ale zdołał zadomowić się w większości tropikalnych i umiarkowanych regionów świata, szczególnie w Afryce i Azji. Jest tam uprawiany jako warzywo liściowe, podobnie jak u nas szpinak. W Grecji wchodzi w skład potrawy znanej pod nazwą vlita, której jest głównym składnikiem: liście gotuje się i przyprawia oliwą z oliwek oraz sokiem z cytryny. Gatunek typowy ma zielone liście. Czerwona odmiana wyróżnia się liśćmi, które oprócz walorów smakowych są również dekoracyjne.

Mało znany smakoszom, czerwony szarłat jadalny zasługuje na miejsce w Twoim warzywniku, ponieważ jest smaczny i można go przyrządzać na tysiąc sposobów: na surowo w wiosennej sałatce, po ugotowaniu w zapiekance, ze śmietaną, w połączeniu z kozim serem lub łososiem, podobnie jak szpinak. Tworzy wyprostowaną, silnie rozgałęzioną roślinę, osiągającą do 1,5 m wysokości. Jego proste liście, lekko wycięte na końcach i z wyraźnymi nerwami, mają purpurowoczerwony kolor. Kwitnienie przypada na lato, w lipcu i sierpniu. Fioletowe kwiaty są zebrane w kłębki w kątach liści lub na końcach łodyg.

Zbiór: liście szarłatu zbiera się pojedynczo, w zależności od jego wzrostu i Twoich potrzeb. Najdelikatniejsze są młode liście. Gdy roślina zakwitnie, należy unikać zbierania liści. Nasiona zbiera się po osiągnięciu dojrzałości, od sierpnia do października. Roślina ma tendencję do samoczynnego rozsiewania się.

Przechowywanie: liście szarłatu niezbyt dobrze przechowują się w lodówce, dlatego zbieraj je tuż przed przygotowaniem. Możesz je jednak zamrozić po zblanszowaniu przez trzy minuty w osolonej, wrzącej wodzie.

Warto wiedzieć: jest to roślina nitrofilna, czyli gromadząca azotyny i azotany, dlatego w miejscu jej uprawy bezwzględnie nie należy stosować nawozów chemicznych na bazie azotu.