Krwawnik pospolity (nasiona) - Achillea millefolium

Biały krwawnik pospolity, którego łacińska nazwa brzmi Achillea millefolium, jest tutaj gatunkiem typowym, dziko rosnącą rośliną, naturalnie kwitnącą na biało. To silnie rosnąca bylina o lekkim kwitnieniu, z niewielkimi baldachogronami. Jej bardzo pierzaste ulistnienie, matowozielone ze srebrzystym odcieniem, jest intensywnie pachnące nawet po wysuszeniu. Roślina tworzy wysoką, lekką i obfitą kępę, zrzucającą liście lub półzimozieloną. Od lipca do września ta bardzo mało wymagająca bylina uzupełnia letnie kwitnienie, rosnąc w słońcu i na dobrze przepuszczalnej glebie.

Krwawnik pospolity należy do rodziny astrowatych i pochodzi z Europy oraz Azji Mniejszej. To bylina o zimozielonych liściach, rozłogowa, która od wiosny tworzy wyprostowane kępy. Roślina osiąga 75 cm wysokości w czasie kwitnienia, a jej ulistnienie ma 20–25 cm. Rozrasta się na szerokość 30 cm i więcej. Kwiatostan ma postać spłaszczonego baldachogrona. Niezwykle długie kwitnienie trwa od czerwca do października. Kwiaty są w rzeczywistości koszyczkami, w których kwiaty rurkowate środkowej części są jasnożółte, natomiast kwiaty języczkowate na obwodzie są białe. Koszyczki te pojawiają się na szczytach łodyg i tworzą baldachogrona o spłaszczonym lub lekko wypukłym wierzchołku, osiągające 7 cm średnicy. Dają początek owocom zwanym niełupkami. Łodyga jest bruzdowana i owłosiona. Ulistnienie jest zrzucające liście lub półzimozielone, bardzo aromatyczne nawet po wysuszeniu i bardzo drobno podzielone na paskowate odcinki. Liście są podwójnie pierzastoklapowane, pierzaste i ciemnozielone, ze srebrzystym połyskiem.

Krwawnik pospolity jest dziko rosnącą rośliną jadalną i leczniczą. Nie ma szczególnie interesującego smaku, ale wykazuje wiele właściwości i dobroczynnych działań. W kuchni wykorzystuje się go jako przyprawę lub świeże zioło, na surowo albo po ugotowaniu i drobnym posiekaniu, a także do przygotowania syropu lub po prostu naparu. W ogrodzie można sadzić go w ogrodzie skalnym, na obrzeżu rabaty lub na skarpie, którą może pokryć dzięki swoim rozłogom. Pozwala wówczas ograniczyć konieczność koszenia trawnika, zastępując go na obszarach rzadko uczęszczanych. Dobrze znosi konkurencję korzeniową drzew, dzięki czemu sprawdza się również jako roślina okrywowa na skraju lasu. Ponieważ jest łatwy w uprawie i dobrze znosi suszę, doskonale nadaje się do obsadzania podstawy róż krzaczastych lub obrzeżania rabaty w słonecznym miejscu.

Według Pliniusza, rzymskiego przyrodnika z I wieku n.e., nazwa rośliny pochodzi od Achillesa, bohatera mitologii greckiej, który wykorzystywał ją do leczenia ran. Achilles miał odkryć lecznicze właściwości tej rośliny podczas wojny trojańskiej, gdy opatrzył nią ranę za radą Wenus.
W rzeczywistości roślina ma uznane właściwości lecznicze: działa tamująco na krwawienie, jej liście wspomagają gojenie ran, a kwiaty mają działanie pobudzające i tonizujące, a w dużym stężeniu także przeciwgorączkowe.