Łubin trwały Band Of Nobles (nasiona mieszanka)

Mieszanka łubinu 'Bands of Nobles' to odmiana z serii Russella. Te wysokie, bardzo kolorowe klasyki pozostają bezsprzecznie pewnym wyborem. Jako byliny kwitną bardzo długo i niezwykle intensywnie, zapewniając niezapomniany spektakl dzięki kwiatom w płomiennych odcieniach i barwach.

Łubin to rodzaj obejmujący od 200 do 1000 gatunków pochodzących z kontynentu amerykańskiego. Mogą to być rośliny jednoroczne lub byliny, zielne albo zdrewniałe. Bardzo plenne łubiny, zależnie od odmiany, wykorzystuje się do celów spożywczych, pastewnych lub ozdobnych. Uwaga: nasiona większości gatunków ozdobnych zawierają duże ilości alkaloidów i są silnie toksyczne. Łubiny wykorzystywane do celów spożywczych nazywa się „słodkimi łubinami”. 

Mieszanka łubinów 'Bands of Nobles' zachwyca bardzo szeroką gamą barw kwiatów. Białe, czerwone, różowe, purpurowe, fioletowe, żółte, a nawet niebieskie kwiaty tworzą wyrazisty kontrast z ciemnozielonymi po sinozielone liśćmi. George Russell jako pierwszy krzyżował łubiny różnych gatunków. Podobno robił to dla własnej przyjemności i odmawiał sprzedaży swoich dzieł, dopóki nie zgodził się na współpracę z angielską szkółką, pod warunkiem że będzie mógł pracować według własnych kryteriów. Łubiny 'Bands of Nobles' osiągają metr wysokości i doskonale nadają się do sadzenia na rabatach w grupach po 5–6 egzemplarzy, którym można ewentualnie towarzyszyć kilkoma lekkimi trawami, aby nieco rozluźnić kompozycję.

Ich pionowy pokrój i graficzna forma pozwalają tworzyć w ogrodzie różnice wysokości i nadawać mu strukturę. Mimo dużych rozmiarów łubin jest odporny i nie wymaga podpór. Lubi gleby wilgotne, głębokie i raczej kwaśne. Posadź go na słońcu lub w lekkim półcieniu. Może stać się nieco ekspansywny. Pamiętaj, aby ścinać pędy kwiatostanowe i wykorzystywać je do tworzenia okazałych bukietów, a także zapobiegać samorzutnemu rozsiewaniu się nasion.

Dobroczynny wpływ bobowatych na glebę znany jest od najdawniejszych czasów. Grecy i Rzymianie już wtedy wiedzieli, że rośliny te regenerują wyjałowione gleby, wiążąc w korzeniach azot z powietrza. Symbioza z bakteriami umożliwia wymianę składników odżywczych, korzystną dla wszystkich części rośliny. Wiedza ta dała początek stosowaniu płodozmianu. Niektóre gatunki wykorzystuje się jako nawóz zielony, inne zaś ze względu na właściwości emulgujące, dzięki którym mogą zastępować jajka w przygotowywaniu potraw, na przykład w przypadku osób uczulonych, przy użyciu mąki z łubinu.