Ślaz maurytański Mauritiana BIO (nasiona)

Malva sylvestris var. mauritiana to śródziemnomorski podgatunek ślazu dzikiego lub ślazu, który rośnie w naszych lasach. Jest to roślina bardziej dwuletnia niż wieloletnia, tworząca łodygi pełne, pokryte dużymi kwiatami o ciemnej, purpuroworóżowej barwie. Łatwa w uprawie w półcieniu lub na słońcu niepalącym, ta malwa oferuje wspaniałe widowisko przez całe lato, nawet w pierwszym roku uprawy. Jest odporna na mróz, dobrze rośnie na niemal każdej glebie i znosi suszę letnią. Nadaje się na rabaty, a niekiedy uprawia się ją ze względu na jej właściwości odżywcze lub lecznicze.

Malva sylvestris var. mauritiana to roślina lecznicza pochodząca z nieużytków i nasłonecznionych zarośli na obszarze śródziemnomorskim. Należy do rodziny ślazowatych, podobnie jak prawoślaz lekarski (Althea officinalis) stosowany przez naszych farmaceutów. Bardziej dekoracyjna niż rodzima Malva sylvestris, ma większe kwiaty. Dała początek kilku odmianom, takim jak 'Bibor Felho', 'Moravia' czy 'Organic'.

Ślaz maurytański to wzniesiona roślina pokryta rozpostartymi włoskami, osiągająca od 60 cm do 1,20 m wysokości w okresie kwitnienia i zajmująca 60 cm powierzchni. Jej rozwój zależy od gleby, w której rośnie. Wiosną najpierw tworzy dobrze zaokrągloną rozetę złożoną z dużych, sercowatych do zaokrąglonych, lekko klapowanych i ząbkowanych liści o średnicy do 15 cm, w pięknym, głębokim, intensywnym odcieniu ciemnej zieleni. W drugim etapie rozwijają się rozgałęzione, ulistnione łodygi, tworzące dość luźną koronę. Kwitnienie trwa od czerwca do września w zależności od terminu wysiewu. Kwiaty są zebrane w dobrze rozmieszczone bukiety w kątach liści, na pełnych łodygach. Ich korony z 5 wyciętymi płatkami mają od 3 do 5 cm średnicy. Ogólnie ich barwa jest purpuroworóżowa, bardziej wpadająca w odcień niebieskawy niż u klasycznej formy sylvestris. Są również delikatniej żyłkowane. Kwiaty są miododajne i nektarodajne. Po zapyleniu powstają owoce w kształcie małych kółek, zawierające 11 lub 12 dużych nasion.

Ślaz maurytański doskonale sprawdza się na terenach naturalistycznych, na dużych skarpach lub w ogrodach plebańskich, w towarzystwie ślazówek, dziewann (Verbascum) lub dużych ostów.

To także roślina jadalna. Jej młode liście spożywa się w Maroku jako warzywo, podobnie jak szpinak, po przygotowaniu z sokiem z cytryny. To smaczne danie, które korzystnie wpływa na trawienie. Ponadto roślina ta słynie z właściwości łagodzących oparzenia i dolegliwości trawienne. W kuchni śródziemnomorskiej wykorzystuje się ją również na surowo, w sałatkach. Obecnie liście dodaje się do przygotowywania łagodzących balsamów. Uwaga: liście pokryte plamami rdzy nie nadają się do spożycia.