Orlik pospolity (nasiona) - Aquilegia vulgaris

Aquilegia vulgaris to łacińska nazwa orlika pospolitego, niezwykle wytrzymałej i uroczej byliny, której nie trzeba już przedstawiać. Roślina ta obficie kwitnie późną wiosną i wczesnym latem, na mocnych, wzniesionych łodygach kwiatowych, ozdobionych charakterystycznymi kwiatami z ostrogami. Najczęściej niebieskofioletowe, kwiaty te mogą być również całkowicie białe, a nawet różowe, zależnie od rośliny. Orlik pospolity kwitnie bez szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, w każdej pulchnej i niezbyt suchej glebie. Łatwo się rozsiewa i naturalizuje w ogrodzie.

Aquilegia vulgaris należy do rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Europy, Afryki Północnej i umiarkowanych regionów Azji, gdzie rośnie na polanach, łąkach i zrębach w lasach liściastych. Jest bardzo mrozoodporną byliną zielną. Roślina tworzy kępę wzniesionych liści, wysoką na 40 cm i szeroką na 35 cm, z której wyrastają na wysokość 75–80 cm długie łodygi kwiatowe pokryte delikatnymi włoskami i rozgałęziające się ku górze. Kwitnienie przypada od maja do lipca, zależnie od klimatu. Na łodygach kwiatowych rozwijają się urocze, zwisające kwiaty osadzone na szypułkach. Każdy z nich składa się z petaloidalnych działek kielicha oraz płatków w kształcie trąbki, zakończonych ostrogą wygiętą do tyłu. W środku kwiatu znajdują się żółte pręciki. Najczęściej spotykanym kolorem kwiatów orlika pospolitego jest dość intensywny, ale świetlisty niebieskomauve. Kwitnienie to jest bardzo chętnie odwiedzane przez motyle i owady zapylające. Liście odziomkowe orlika pospolitego są sezonowe lub półzimozielone i zimą mniej lub bardziej zanikają. Składają się z 3 owłosionych listków, mających lekko sinozieloną barwę i dekoracyjny, delikatny wygląd.

Już w średniowieczu uprawiano orliki na rabatach, a ogrody plebańskie podtrzymały tę tradycję. Niewymagające dużo miejsca i dyskretne, są niezastąpione na obrzeżach rabat, gdzie wprowadzają lekkość i fantazję. Można je sadzić w bardzo wielu miejscach w ogrodzie, pamiętając o pozostawieniu 20 cm wolnej przestrzeni wokół każdej rośliny: na rabacie bylinowej, w pobliżu róż, na obrzeżu rabaty, u podstawy krzewów, na skraju lasu, na skarpie. Posadzone w grupach będą wyglądać wspaniale i utworzą piękną, gęstą kępę. Nie wahaj się ścinać ich, gdy kwiaty są jeszcze lekko rozwinięte — powstaną z nich piękne, sielskie bukiety. Na rabatach, w stylu „ogrodu plebańskiego”, orlika pospolitego można łączyć z najróżniejszymi bylinami, takimi jak naparstnice, piwonie chińskie, serduszki czy dzwonki brzoskwiniolistne.