Euphorbia suzannae

Euphorbia susannae, czasami zapisywana również jako E. suzannae, to niewielki sukulent pochodzący z Prowincji Przylądkowej w Republice Południowej Afryki. Interesujący ze względu na swoją oryginalność i dość szybki wzrost, wilczomlecz ten ma mięsiste, zielone do brązowawych pędy, pozbawione cierni. Rośnie, tworząc półkuliste poduszki, które osiągają do 10 cm wysokości i 30 cm średnicy. Jego pędy mają od 12 do 16 żeber ozdobionych stożkowatymi, bulwkowatymi wyrostkami zakończonymi nitkowatym wierzchołkiem. W okresie kwitnienia roślina wytwarza niewielkie, zielonkawe lub brązowawe cyjatia.

Należąca do rodziny wilczomleczowatych Euphorbia susannae jest byliną o stosunkowo szybkim wzroście. W naturalnym środowisku często rośnie w gęstych kępach na skalistych równinach lub w cieniu większych krzewów. Pędy, osiągające zazwyczaj od 3 do 7 cm średnicy, są bulwkowate i mają wyraźnie zaznaczone żebra. Liście na młodych pędach są zredukowane do krótkich szczecinek i szybko opadają. Kwiaty, nazywane cyjatiami, pojawiają się zwykle jesienią lub wiosną i mają zieloną albo brązowawą barwę. Ten gatunek jest dwupienny, co oznacza, że kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych roślinach. Po zapyleniu roślina żeńska wytwarza niewielkie, purpurowe do niemal czarnych torebki zawierające prawie kuliste nasiona.

Aby uprawiać Euphorbia susannae w domu, umieść ją w miejscu zapewniającym jasne światło, z bezpośrednim słońcem rano lub pod koniec dnia, ponieważ roślina nie lubi zbyt długiej ekspozycji na bezpośrednie słońce. Dojrzałe egzemplarze możesz uprawiać na zewnątrz, w takich samych warunkach, jeśli przymrozki są krótkotrwałe i nie spadają poniżej -4 °C. Dobrze przepuszczalne podłoże, na przykład mieszanka do kaktusów, jest niezbędne, aby zapobiec gniciu korzeni. Podlewaj umiarkowanie w okresie wegetacji (wiosną i latem), pozwalając podłożu całkowicie wyschnąć między podlewaniami, a jesienią i zimą ogranicz ilość dostarczanej wody. Podczas pielęgnacji używaj rękawic, ponieważ biały sok rośliny jest toksyczny i może powodować podrażnienia skóry.

Doniczkowa Euphorbia suzannae najlepiej rozwija się na zewnątrz od wiosny do jesieni, w pełnym słońcu lub półcieniu, pod warunkiem ochrony przed nadmiarem wilgoci. Wnieś ją do pomieszczenia, gdy tylko nocne temperatury zbliżą się do 5 °C.

Euphorbia susannae łatwo komponuje się z innymi kompaktowymi sukulentami, takimi jak Mammillaria compressa czy Sedum makinoi ‘Ogon’, tworząc zróżnicowaną kompozycję pod względem kształtów i faktur. Możesz ją również wyeksponować w towarzystwie niewielkich Echeveria 'Perle Von Nürnberg'. Zastosowanie dekoracyjnego żwiru lub naturalnych kamieni wokół rośliny może podkreślić jej graficzny wygląd i przywołać skojarzenia z naturalnym siedliskiem.