Róża angielska Harlow Carr

Róża angielska Harlow Carr® to prawdziwe małe dzieło sztuki, skrywające niezwykłą zdrowotność! Jej średniej wielkości kwiaty mają czystą różową barwę i intensywnie pachną różą historyczną. Otwierają się od razu w głębokie, czarkowate kwiaty, tworząc urocze rozetki o płatkach ułożonych w ćwiartki. Odmiana ma bardzo krzaczasty, lecz elastyczny pokrój, a jej pędy są obsypane kwiatami od podstawy aż po wierzchołki.

To piękna, pełna subtelności, a zarazem bardzo wytrzymała odmiana. Tworzy niemal kulisty krzew o wysokości 1,25 m i średnicy 1 m. Wszystkie jej elastyczne pędy obsypują się kwiatami, nawet te znajdujące się blisko podstawy krzewu. W pierwszych latach deszcz może uginać je ku ziemi, jednak gdy roślina osiągnie pełną dojrzałość, ta niedogodność stanie się zaletą. Dorosła, zaokrąglona róża wytwarza bowiem kwiaty od podstawy aż po gałązki. Kwiaty, od czystego po średni róż, wydzielają intensywny zapach róży historycznej, przywodzący na myśl kosmetyki na bazie róży. Odmiana bardzo obficie powtarza kwitnienie i jest dobrze odporna na choroby.

Róże angielskie są doskonale znane z tego, że  niezawodnie powtarzają kwitnienie, a ich kwiaty słyną z pięknych, regularnych i bardzo pachnących rozet. Są także niezwykle wszechstronnymi, łatwo przystosowującymi się roślinami. Powstały ze skrzyżowania róż historycznych (damasceńskich, galijskich i burbońskich) z różami nowoczesnymi (mieszańcami herbatnimi i floribundami). Dzięki naturalnemu pokrojowi przypominają róże historyczne, a ich duże, czarkowate kwiaty mają romantyczny i nieco romantyczno-bohemistyczny charakter. Róże nowoczesne wniosły do nich żywsze barwy oraz powtarzające kwitnienie. Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, róże angielskie, historyczne lub krzewiaste, wspaniale prezentują się posadzone w grupach po trzy krzewy. Z czasem zrosną się, tworząc „jeden” okazały krzew, który zakwitnie jeszcze obficiej.

Harlow Carr w hrabstwie Yorkshire to najnowszy ogród Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (RHS).

Odmiana wyhodowana przez Davida Austina w 2005 roku.