Róża historyczna Versicolor

Rosa (x) gallica Versicolor to róża o krzaczastym pokroju, której pochodzenie sięga starożytności. Ma taką samą siłę wzrostu jak róża lekarska, od której się wywodzi. Ta niezawodna odmiana obficie wytwarza latem fantazyjne, półpełne i jedwabiste kwiaty, jasnoróżowe, mniej lub bardziej prążkowane ciemnym różem, wydzielające czysty zapach starej róży. Jest odporna na wszystko i nie potrzebuje pomocy. Zadomawia się na całe lata w starych ogrodach, rozprzestrzenia się i zdobywa opuszczone skarpy, towarzysząc kolejnym pokoleniom zapominalskich ogrodników, nie tracąc przy tym dobrego humoru. Jednym słowem, dobrze czuje się wszędzie.

Róża Rosa (x) gallica Versicolor, znana również jako Rosa Mundi lub róża z Provins o pstrych kwiatach, jest mutacją róży botanicznej Rosa gallica officinalis, wzmiankowaną na Zachodzie już w 1583 roku przez Charles’a de L’Écluse’a. Róża lekarska, opiewana już przez greckiego poetę Anakreonta w VI wieku p.n.e., została najprawdopodobniej sprowadzona do Galii podczas podboju rzymskiego. Wszystkie róże francuskie to odporne i mało wymagające krzewy.

Ten krzew o krzaczastym pokroju osiąga około 1,20 m we wszystkich kierunkach i rośnie dość szybko. Jego liście mają dość ciemnozieloną barwę, a sam krzew jest wyjątkowo zdrowy. Kwitnie obficie w czerwcu i lipcu, tworząc kwiaty średniej wielkości. Płatki są nieregularnie prążkowane od ciemnego do intensywnego różu, niemal czerwonego, na pasteloworóżowym tle. Przejście między tymi dwoma kolorami jest bardzo wyraźne. Zapach kwiatów jest średnio intensywny lub silny, przyjemny i typowy dla starej róży. Ta odmiana wyznaczyła przełom w historii róż, ponieważ została wyselekcjonowana ze względu na walory ozdobne, a nie lecznicze.

Później róże francuskie zostały odsunięte na dalszy plan przez powtarzające kwitnienie odmiany mieszańcowe, jednak nadal są to solidne rośliny o bogatej historii. To właśnie takie krzewy jak 'Versicolor', 'Cardinal de Richelieu' czy 'Charles de Mills' pełnią straż w starych, opuszczonych ogrodach i na cmentarzach, podczas gdy wiele innych już dawno się poddało. Daleka od smutnego wyglądu, odmiana Versicolor wnosi wiele bujności do grup krzewów kwitnących latem i żywopłotów krajobrazowych, w połączeniu z budlejami, abeliami czy żyliszkami. Jej niewielkie rozmiary pozwalają sadzić ją na rabatach bylinowych, gdzie wspaniale komponuje się z bodziszkami, floksami wiechowatymi, wieczornikiem damskim lub lnicami purpurowymi. Te zalety sprawiają, że można zapomnieć o jej jednorazowym kwitnieniu — wady, której nie zarzuca się innym krzewom kwitnącym! Zdecydowanie zasługuje na to, by posadzić ją w każdym ogrodzie miłośnika róż.

Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, róże angielskie, stare lub krzaczaste wspaniale prezentują się posadzone w grupach po trzy egzemplarze. Wspólnie utworzą „jeden” okazały krzew, który zakwitnie jeszcze obficiej.