Róża okrywowa Soleya

Róża Decorosier Soleya to nowa „żółta” odmiana z wielkiej rodziny Decorosiers, która zachwyca kwiatami w całej gamie odcieni żółci – od żółci bursztynowej po słomkową. Ten niewielki krzew, zaliczany do róż krajobrazowych, jest naturalnie odporny na choroby i wyjątkowo obficie kwitnie od końca wiosny aż do pierwszych przymrozków. Dzięki gęstemu, dobrze okrywającemu ulistnieniu zapewnia niezwykły, niemal nieustanny efekt dekoracyjny, wymagając przy tym bardzo niewielkiej pielęgnacji. Łatwa w uprawie, obficie kwitnąca i pełna wdzięku, doskonale nadaje się do tworzenia swobodnych rabat w naszych ogrodach, w towarzystwie nieskomplikowanych bylin lub krzewów o barwnym ulistnieniu.

Róża 'Soleya' (noa71610) została niedawno wyhodowana przez niemieckiego hodowcę róż Reinharda Noacka. Odmiana ta ma zastąpić odmiany Suneva i Celina. Zaliczana jest do róż nowoczesnych, krzewiastych i krajobrazowych. Kwiaty zebrane w grona odziedziczyła po róży polyantha, dawnym mieszańcu wywodzącym się od Rosa multiflora i Rosa chinensis. Roślina tworzy bardzo gęsty krzew o wysokości około 70 cm i szerokości 80 cm, zależnie od warunków uprawy. Bardzo obficie kwitnąca, od maja do października wytwarza mnóstwo kwiatów półpełnych do pełnych, o średnicy 4–5 cm, w odcieniach żółci, z ciemnożółtym środkiem z pręcików, który odsłania się późno. Jej półzimozielone liście, bardzo zdrowe, składają się z drobnych, błyszczącozielonych listków pokrywających kolczaste pędy. Odmiana ta dobrze znosi upały i przystosowuje się do każdego odpowiednio przygotowanego podłoża.

Róża Soleya znajduje zastosowanie na rabatach, wzdłuż obrzeży rabat, na dużych powierzchniach, skarpach oraz w formie niskiego żywopłotu. Przystosowuje się do wszystkich niezbyt wilgotnych gleb i każdego klimatu, dzięki czemu można ją bez obaw uprawiać na terenie całego naszego kraju, od północy po południe. Ma bardzo krzaczasty pokrój, który doskonale prezentuje się w grupach niskich krzewów, w towarzystwie innych Decorosiers, takich jak New Vesuvia, Opalia, Isalia i Emera. Posadzona w większej grupie, może również wyznaczać obrzeża alejek i podkreślać rabaty kwiatowe. Można ją na przykład połączyć z bodziszkami (Geranium Blue Cloud, Anne Folkard, Nimbus, Orion), dzwonkami (lactiflora, rapunculoides), kocimiętkami, lawendami, wyżlinami, naparstnicami lub innymi roślinami z rodzaju Stachys. Pozostawiona bez formowania, utworzy zadbany, lecz bardzo naturalnie wyglądający krzew, idealny do wprowadzenia promienia słońca na taras.