Pseudanthus tasmanicus Radiance MG02

Pseudanthus tasmanicus Radiance to urocza roślina okrywowa, tworząca dywan z okrągłych, zimozielonych liści w ciemnozielonym kolorze, pstrych od bieli i różu, osadzonych na płożących łodygach. W chłodne dni barwy stają się intensywniejsze. Roślina preferuje gleby dość kwaśne i przepuszczalne, dlatego należy ją uprawiać w łagodnym klimacie, ponieważ jej mrozoodporność sięga zaledwie -7 °C. Doskonale sprawdzi się natomiast w doniczce i wiszącym pojemniku, na słońcu lub w półcieniu.

Pseudanthus to niewielki, bardzo rzadko spotykany rodzaj, występujący wyłącznie w Australii i należący do równie mało znanej rodziny Picrodendraceae, dawniej zaliczanej do wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Pseudanthus tasmanicus, pochodzący — jak wskazuje jego nazwa — z Tasmanii, wyspy na południe od Australii, tworzy gęstą roślinę okrywową o długich, splątanych łodygach, na których znajdują się małe, okrągłe lub lekko owalne, zimozielone liście, skutecznie ograniczające wzrost „chwastów”. W dobrych warunkach kępa może osiągnąć 50 cm wysokości i 1 m szerokości.

Odmiana Radiance ma piękne, nieregularnie pstre liście w białe i różowe wzory, bardzo efektowne, osadzone na różowoczerwonych łodygach. Jej ubarwienie ma tę szczególną cechę, że intensyfikuje się wraz ze spadkiem temperatury. Kwitnienie, dość niepozorne, przypada na marzec i kwiecień — pojawiają się wówczas małe białe gwiazdki. 

Pseudanthus Radiance wymaga gleby dość kwaśnej, świeżej, ale przepuszczalnej, oraz niezbyt intensywnego słońca lub półcienia. Ze względu na pochodzenie nie jest wystarczająco mrozoodporny: nie należy narażać go na temperatury poniżej -6/-7 °C. Jeśli masz szczęście mieszkać w strefie o łagodnym klimacie, wykorzystaj Pseudanthus jako roślinę okrywową na obrzeżach rabat, w świeżych ogrodach skalnych lub na skarpach. Jeśli zimy w Twojej okolicy są surowsze, możesz uprawiać go w doniczce lub wiszącym pojemniku, gdzie będzie się pięknie prezentował dzięki długim, zwisającym łodygom. Wystarczy wtedy regularnie go podlewać, a zimą przenieść w osłonięte i jasne miejsce.

Pod koniec lata warto wykonać lekkie cięcie, aby zagęścić roślinę i podkreślić jej barwy dzięki pojawieniu się nowych pędów.

Połącz go z innymi roślinami pochodzącymi z obszarów oceanicznych, wykorzystując jako roślinę okrywową u stóp Lomatia myricoides, Tristaniopsis lub Eucalyptus niphophila o pięknej szarej i zielonej korze. Powtórz kolorystykę, sadząc go u stóp klonu japońskiego 'Asahi Zuru' lub Zelkova 'Goshiki' — niewielkich drzew, które również mają liście pstre od bieli i różu.