Agawa Winteriana

Agave x winteriana to hybryda dwóch gatunków botanicznych i niezwykle ozdobna roślina o efektownym, barwnym wyglądzie. Jej długie, pięknie niebieskie liście układają się w dużą rozetę osiągającą dwa metry średnicy. Są zaostrzone na końcach i mają na brzegach drobne kolce. Roślina łatwo wytwarza odrosty w postaci małych rozet, dzięki czemu stopniowo się rozrasta. Kwitnienie dojrzałej rozety jest imponujące — pęd kwiatostanowy wyrasta na wysokość kilku metrów. Doskonale pasuje do suchych ogrodów w cieplejszych regionach, w pełnym słońcu, ale wymaga zimowej osłony przy mrozie poniżej -6 do -8 °C.

Niegdyś sztandarowy rodzaj rodziny agawowatych, której użyczył swojej nazwy, Agave jest dziś zaliczany do rodziny szparagowatych — rodziny obejmującej jadalne i ozdobne szparagi oraz wiele innych rodzajów uświetniających ogrody. Istnieje kilkaset gatunków agaw: od karłowych po olbrzymie. Najczęściej tworzą rozetę leżącą bezpośrednio na ziemi, ale niekiedy wyrastają także na pniu, zwykle krótkim, choć u Agave decipiens osiągającym 3 m.
Agave x winteriana to hybryda powstała ze skrzyżowania A. americana i A. franzosinii. Pochodząca z Meksyku Agave americana jest bardzo rozpowszechniona w ogrodach śródziemnomorskich, gdzie odnotowano ją już w 1520 roku! Łatwo rozpoznać ją po dużych rozmiarach — w wieku dojrzałym tworzy rozetę o średnicy od 2,5 do 3 m. Ten monokarpiczny gatunek kwitnie tylko raz w życiu. Po tym ogromnym wysiłku rozeta zamiera, ale roślina odnawia się dzięki wytwarzanym przez całe życie rozetom kątowym, co nadaje jej zdolność do ekspansywnego rozrastania się.
Agave franzosinii bywa uznawana za hybrydę poprzedniego gatunku, między innymi dlatego, że nie występuje w środowisku naturalnym. Wyróżnia się jednak jeszcze bardziej niebieskim kolorem oraz wyjątkowymi rozmiarami — jej rozpiętość sięga od 3,50 do 4 m. Ma również inny pokrój: jej liście nie są sztywne, lecz wyginają się ku dołowi i mają wyraźnie czerwonawy kolec końcowy, który tworzy przyjemny kontrast. Gatunek ten wytwarza odrosty równie intensywnie jak A. americana, ale znacznie rzadziej spotyka się go na wybrzeżu Morza Śródziemnego.

Agave x winteriana ma piękny, graficzny pokrój pośredni między obojgiem rodziców. Jej liście wyglądają na bardziej miękkie niż u A. americana i są wdzięcznie wygięte w łagodną literę S. Mają niebieskawy kolor o intensywności pośredniej między obojgiem rodziców, kończą się dość krótkim, szaroczerwonym kolcem i są drobno ząbkowane na całym obwodzie. Jej rozmiary są mniejsze, ponieważ w wieku dojrzałym osiąga około 1,50 m wysokości i 2 m rozpiętości, co i tak czyni ją odmianą dużych rozmiarów w grupie agaw. Wytwarza nieco mniej odrostów niż jej rodzice, ale regularnie tworzy rozety boczne. Z czasem roślina tworzy niewielką kolonię, jeśli część rozet nie zostanie usunięta. Trzeba więc zapewnić tej agawie wystarczająco dużo miejsca. Po około piętnastu latach główna rozeta wytwarza pęd kwiatostanowy wyrastający ze środka na wysokość od 5 do 7 m. Jest rozgałęziony i tworzy grupy dziesiątek jasnożółtych kwiatów o długości od 7 do 10 cm, wzniesionych pionowo. Kwitnienie trwa przez całe lato, przyciąga w ogrodzie wszystkie spojrzenia i ostatecznie wyczerpuje zapasy rozety, która następnie zamiera, lecz roślina rozmnaża się dzięki rozecie bocznym.

Nieco mniej mrozoodporna niż jej rodzice, Agave x winteriana wytrzymuje mróz od -6 do -8 °C, dzięki czemu można ją bez problemu sadzić w cieplejszych regionach oraz w najłagodniejszych i suchych rejonach wybrzeża Atlantyku. Wilgoć jest jej największym wrogiem. W pozostałych regionach trzeba uprawiać ją w bardzo dużym pojemniku, który trudno będzie przenosić, aby zimą schować roślinę przed chłodem. Lepiej wybrać gatunek o mniejszych rozmiarach, taki jak wspaniała opuncja motylkowa (Agave isthmensis) o niebieskawych liściach, której rozmiary w wieku dojrzałym nie przekraczają 60 cm. W cieplejszych regionach Twoja Agave x winteriana będzie stanowić podstawę suchej rabaty, na której możesz posadzić opuncje (Opuntia), na przykład. U ich stóp posadź dywan słonecznic (Delosperma) — bylin o gwiazdkowatych kwiatach, których gama kolorów stale się poszerza wraz z pojawianiem się nowych odmian i które doskonale rozświetlają rabatę.