Astelia Red devil

Astelia nivicola 'Red Devil' ® to efektowna bylina, która pokrojem przypomina niewielki Phormium i preferuje dość podobne warunki uprawy. Ta odmiana hodowlana wyróżnia się ulistnieniem zabarwionym na purpurowo, szczególnie na końcach liści; barwa ta nasila się zimą pod wpływem chłodu. Jej szerokie, równowąskie liście są lekko przewieszające się i w całości pokryte włoskami, w których igra światło. Ta zimozielona roślina jest prawdziwą ozdobą, ale ma swoje wymagania: zdecydowanie preferuje gleby kwaśne do obojętnych, które latem pozostają świeże, i nie toleruje silnych mrozów, dlatego wymaga zimowej osłony. Doskonale prezentuje się w ogrodzie w cieplejszych regionach, a w chłodniejszych rejonach może również stać się główną ozdobą tarasu, posadzona w donicy na czas cieplejszej części roku.

Astelia nivicola należy do rodziny asteliowatych, a według niektórych klasyfikacji do liliowatych. Jest to endemiczny gatunek botaniczny z Wyspy Południowej w Nowej Zelandii. Rośnie tam na wilgotnych, górskich łąkach, gdzie zimą śnieg nie jest rzadkością. Podobnie jak u innych astelii, kwiaty męskie i żeńskie występują na odrębnych roślinach, jest to więc gatunek dwupienny. Epitet gatunkowy „nivicola” pochodzi od łacińskich słów „nivi” lub „nivos”, oznaczających „śnieg”, oraz „cola”, oznaczającego „mieszkańca”. Nawiązuje on do naturalnego siedliska tej rośliny. 

'Red Devil', wyróżniająca się purpurowym ulistnieniem, została podobno wyselekcjonowana przez Kaikoura Nurseries w Nowej Zelandii i wprowadzona do Stanów Zjednoczonych w 2010 roku. Ta kłączowa bylina tworzy gęstą, nierozłogową kępę. Roślina o pokroju jednocześnie wyprostowanym i łukowato wygiętym osiąga około 50 cm we wszystkich kierunkach, w zależności od warunków uprawy. Jej długie liście są pokryte włoskami na górnej stronie, a od spodu aksamitne.  Liście są  bardzo długie, szerokie na 5 cm, nieco sztywne, lekko łukowato wygięte i zaostrzone na końcach. U nasady i w środku kępy mają bardziej szarozieloną barwę, natomiast na końcach przybierają odcień fioletowopurpurowy. Barwę blaszki liściowej podkreślają liczne włoski, nadając całości różne odcienie śliwkowe, brązowe, szare i migdałowozielone, mieniące się w słońcu. Zatopione w ulistnieniu łodygi kwiatowe pojawiają się w uprawie rzadko, wiosną, w zależności od klimatu. Wyrastają na nich brązowe, dość niepozorne, lecz pachnące kwiaty, po których na roślinach żeńskich tworzą się drobne owoce będące pestkowcami o pięknej, intensywnie pomarańczowej barwie. Jej dość słabo rozwinięty system korzeniowy ułatwia uprawę w donicy.

Ta Astelia 'Red Devil', ze swoim purpurowym ulistnieniem, stanowi doskonały kontrast dla pięknie srebrzystej Astelii 'Silver Shadow'. To roślina przeznaczona na rabaty lub do ogrodów skalnych, najlepiej do łagodnego klimatu oceanicznego. W gruncie nie toleruje bowiem upałów i długotrwałej suszy podczas śródziemnomorskiego lata, podobnie jak gleb wapiennych. Posadzona jako soliter lub w grupie, Astelia porządkuje przestrzeń i nadaje ogrodowi bardzo egzotyczny charakter . W chłodniejszych regionach dobrze będzie rosła w dużej donicy na tarasie lub balkonie, aby w cieplejszej części roku można było podziwiać jej okazały pokrój, a zimą przenieść ją do miejsca nieprzemarzającego, do nieogrzewanej szklarni lub słabo ogrzewanej werandy. Możesz zestawić ją na przykład z żurawkami, ciemiernikami lub jarzmiankami większymi o różowych kwiatach.  W bardziej egzotycznej kompozycji warto połączyć ją na przykład z Helichrysum rosmarinifolium 'Silver Jubilé', z Pittosporum tenuifolium Tom Thumb lub z Olearia macrodonta 'Major' — roślinami również pochodzącymi z Oceanii, podobnie jak ona doskonałymi do sadzenia nad morzem. Podobnie jak duże trawy, jest to także wspaniała bylina do nowoczesnego ogrodu o prostych, oszczędnych liniach: kępa Muhlenbergia cappillaris, przypominająca prawdziwą różową chmurę pod koniec lata, lub Eragrostis trichodes Summer Strain, podobna do złocistej, miedzianej mgły, stworzą z tą Astelią niezwykle piękną kompozycję złożoną z trzech roślin.