Begonia grandis Torsa

Begonia 'Torsa' to naturalny mieszaniec dwóch gatunków botanicznych, idealny do uprawy w otwartym gruncie. Jest mrozoodporny co najmniej do -15 °C. Egzotyczny begonia rozwija efektowne liście o długości i szerokości od 20 do 30 cm, dość zaokrąglone, osadzone niemal poziomo i czerwono unerwione na spodzie. Jesienią pojawiają się grona kwiatowe o różowych kwiatach, typowych dla begonii. Ta wieloletnia begonia jest elegancką rośliną, doskonałą do ozdobienia wszystkich nieco zacienionych i chłodnych zakątków ogrodu lub do uprawy w roślinie doniczkowej na balkonie.

Begonia 'Torsa' to bylina, która dzięki zgrubiałej, bulwiastej karpie należy do rodziny begoniowatych. Pochodzi od Begonia grandis i niezidentyfikowanego gatunku himalajskiego. B. grandis to jedyny gatunek begonii zdolny przetrwać silne mrozy w otwartym gruncie. Pochodzi z wilgotnych i chłodnych lasów Chin. Z jej karpy, która z biegiem lat się rozrasta, dość późno wiosną, w kwietniu i maju, wyrastają mięsiste, nieco sukulentowe pędy, członowane przy każdym węźle zabarwionym na czerwono. Razem tworzą krzaczastą kępę osiągającą od 60 do 80 cm wysokości i co najmniej 50 cm szerokości. Pędy wytwarzają duże, owalne liście w kształcie wydłużonego serca, średniozielone na wierzchu, a na spodzie jasno czerwone, z wypukłymi nerwami w kolorze bordowym. W kątach liści powstają rozmnóżki, a dokładniej miniaturowe bulwki, które przyczyniają się do rozprzestrzeniania tej begonii. Od września roślina nieprzerwanie wytwarza mnóstwo drobnych kwiatów o pięknym, dość intensywnym perłoworóżowym kolorze, osadzonych na czerwonawych pędach. Kwitnienie trwa aż do nadejścia pierwszych przymrozków. Bardzo małe kwiaty, osadzone na cienkich szypułkach, są zebrane w grona. Ustępują miejsca zwisającym owocom o trójkątnym kształcie i różowym kolorze, niemal równie dekoracyjnym jak kwiaty. Jesienią, pod wpływem chłodu, liście begonii rozkładają się i zanikają. Roślina przechodzi w stan spoczynku, a pod ziemią pozostaje jedynie jej bulwiasta karpa, która zimuje w glebie. Rozmnóżki powstające od września w kątach liści opadają na ziemię i ukorzeniają się wiosną. Te „maluchy” często zakwitają już w pierwszym roku.

Ta mrozoodporna begonia upiększa zacienione zakątki ogrodu. Lubi półcień, żyzne, świeże, a nawet wilgotne latem gleby, najlepiej kwaśne do obojętnych. Warto połączyć tę roślinę, która dość późno wiosną odbudowuje ulistnienie, z roślinami cebulowymi kwitnącymi wiosną, które zajmą miejsce pod koniec zimy, takimi jak ścieżyczki, narcyzy, tulipany i zawilce. Można ją także zestawić z roślinami do chłodnego i wilgotnego cienia, takimi jak rodgersje, miodunki i paprocie, stopowce lub farfugium. Wśród mniej znanych roślin warto pomyśleć także o niecierpku olbrzymim 'Ice Storm' o wspaniałym ulistnieniu lub o Isodon longituba o niebieskich kwiatach rurkowatych. Begonia będzie również pięknie wyglądać przed hortensjami, wśród trójsklepek (Tricyrtis) i ciemierników.