Geranium versicolor - Bodziszek różnobarwny

Geranium versicolor to pełen uroku dziki bodziszek, rozpoznawalny po białych kwiatach pokrytych delikatną siateczką żyłek w kolorze magenta. To niezwykle subtelne kwitnienie rozpoczyna się pod koniec wiosny i powtarza latem, niekiedy aż do września. Łatwy w uprawie, długowieczny i odporny na konkurencję korzeni, ten bodziszek tworzy szczególnie użyteczną roślinę okrywową pod różami, u stóp krzewów i w półcienistych zakątkach ogrodu.

Geranium versicolor należy do rodziny bodziszkowatych. Jest to botaniczny gatunek wieloletni pochodzący z południowych i środkowych Włoch, Sycylii, Grecji oraz Półwyspu Bałkańskiego. Rośnie naturalnie w widnych lasach, na ich obrzeżach, porośniętych trawą skarpach i w żywopłotach. Dawna nazwa Geranium striatum jest wciąż spotykana w literaturze ogrodniczej. Roślina rozwija się z krótkiego, mocnego kłącza. Tworzy rozłożystą kępkę o wysokości od 30 do 45 cm i szerokości od 50 do 60 cm, która stopniowo się rozrasta i może rozsiewać się w sprzyjających warunkach. Może naturalizować się w ogrodzie, nie stając się jednak tak ekspansywna jak niektóre bodziszki mieszańcowe. Jej jasnozielone, zaokrąglone i głęboko podzielone liście utrzymują się przez część zimy w niezbyt chłodnym klimacie. Kwiaty w kształcie czarki, o średnicy od 2,5 do 3 cm, mają pięć białych lub bardzo jasnoróżowych płatków pokrytych delikatnymi żyłkami w kolorze różowej magenty, których barwa łagodnieje w miarę rozkwitania. Główne kwitnienie przypada od maja do lipca, a następnie pojedyncze kwiaty pojawiają się aż do września, jeśli roślinie nie zabraknie wody. Ten bodziszek jest mrozoodporny do -20 °C.

Bodziszek pstry jest wykorzystywany głównie jako roślina okrywowa u stóp żywopłotów i pod krzewami liściastymi. Sprawdzi się także na niezbyt suchej skarpie, na obrzeżu widnego lasu lub w ogrodzie naturalistycznym. W ogrodzie można połączyć go z Epimedium × versicolor 'Sulphureum', ciemiernikiem cuchnącym 'Wester Flisk', Euphorbia amygdaloides var. robbiae oraz różowym cyklamenem bluszczolistnym. Wszystkie te byliny znoszą półcień i konkurencję korzeni, a jednocześnie zapewniają sukcesywne kwitnienie od wiosny do jesieni.