Echinocactus grusonii var. albispinus - Echinokaktus

Echinocactus grusonii var. albispinus to nic innego jak „echinokaktus Grusona” o bia-łych cierniach, jasna forma słynnego kulistego kaktusa. Ta dość rzadka odmiana jest bardzo ceniona przez kolekcjonerów i miłośników sukulentów. Bardzo odporna na suszę, nie znosi mrozu i cierpi, gdy temperatura spada poniżej -5 °C. Jego bardzo „kolczasty” urok najlepiej podziwiać w doniczce, z dala od przejścia, a nawet na szczycie szafy, w jasnych wnętrzach.

Echinocactus grusonii pochodzi ze środkowego Meksyku, w szczególności ze stanów Querétaro i Hidalgo, gdzie rośnie na wulkanicznych, skalistych zboczach na wysokości około 1400 m n.p.m. Odmiana albispinus jest formą uprawną, wyhodowaną w szkółce, i nie występuje w stanie dzikim. Echinocactus grusonii var. albispinus tworzy kulistą, mięsistą łodygę, która z wiekiem ma tendencję do wydłużania się i przyjmuje beczułkowaty kształt, osiągając do 80–90 cm wysokości i średnicy. Łodyga ma jasnozielony kolor i jest pokryta licznymi, wyraźnymi żebrami. Pokryte delikatnym kutnerem areole rozmieszczone wzdłuż żeber wytwarzają promieniste ciernie o intensywnie białej barwie. Po osiągnięciu dojrzałości, po kilku dekadach, Echinocactus grusonii var. albispinus może osiągnąć imponujące rozmiary. Rośnie powoli i często potrzebuje ponad 20 lat, aby osiągnąć rozmiary dorosłej rośliny. Kwitnienie w pomieszczeniach jest bardzo rzadkie, ponieważ wymaga optymalnych warunków uprawy. W ciepłym i słonecznym klimacie starsze egzemplarze mogą kwitnąć latem, wytwarzając dzienne kwiaty w intensywnie żółtym kolorze, o średnicy 4–5 cm, ułożone w koronie na szczycie rośliny. Kwiaty te, choć niewielkie w porównaniu z rozmiarami kaktusa, dodają tej i tak niezwykłej roślinie jeszcze więcej barw.

Echinocactus grusonii var. albispinus ma takie same wymagania uprawowe jak gatunek typowy. Preferuje pełne słońce i bardzo przepuszczalne podłoże, złożone z piasku lub żwiru. Latem podlewaj go umiarkowanie, a zimą niemal wcale, ponieważ w tym okresie kaktus przechodzi w stan spoczynku. Jest wrażliwy na zimno i źle znosi temperatury poniżej -5 °C, nawet jeśli podłoże pozostaje suche. W regionach, w których zimą występują mrozy, najlepiej uprawiać go w doniczce, aby można było przenieść go w osłonięte miejsce na czas chłodnej pory roku. Zwróć szczególną uwagę na wilgotność podłoża, ponieważ jej nadmiar może doprowadzić do gnicia rośliny.

Echinokaktus Grusona lubi przebywać na zewnątrz, gdy tylko temperatura staje się łagodna. Uwielbia pełne słońce — potrzebuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie, aby zachować piękne, złociste ciernie. Posadź go w doniczce z bardzo przepuszczalnym podłożem (podłoże do kaktusów z piaskiem lub perlitem) i podlewaj umiarkowanie — tylko wtedy, gdy ziemia całkowicie wyschnie. Bardzo dobrze znosi upały, nawet przekraczające 35 °C.
Z drugiej strony źle znosi długotrwałe zimno. Najlepiej przenieś go do wnętrza, gdy nocą temperatura spada poniżej 5 °C.

Pokryty białymi cierniami echinokaktus Grusona wnosi jasny, oryginalny akcent do kolekcji kaktusów i sukulentów. To roślina ozdobna, która w odpowiednim klimacie przyciąga uwagę w dużym, egzotycznym ogrodzie skalnym. Jego imponujący pokrój i lśniące ciernie sprawiają, że ten duży kaktus staje się centralnym punktem dekoracji wnętrza. Uprawa wymaga cierpliwości ze względu na powolny wzrost, ale jego niezwykła uroda z nawiązką wynagradza poświęconą mu pielęgnację.