Kosaciec bródkowy Dangerous Mood

Kosaciec bródkowy 'Dangerous Mood' wyróżnia się szybkim rozmnażaniem i wytwarzaniem mocnych łodyg. Działki kielicha mają głęboki, aksamitny odcień niebieskiego i potarganą fakturę, natomiast trzy wzniesione płatki, nazywane żagielkami, są czysto białe z indygowoniebieskim zabarwieniem. Bródki tego kosaćca są purpurowoczarne z żółtymi końcówkami. Odmiana szybko się rozrasta, tworząc piękne kępy, które kwitną wiosną i przez wiele tygodni rozświetlają rabaty, ogrody skalne oraz kwitnące obwódki rabat.

Iris germanica to kłączowa i zrzucająca liście bylina, tworząca wyprostowane, silnie rosnące kępy. Należy do rodziny kosaćcowatych, do której zaliczają się również takie rośliny jak krokus, mieczyk i krokosmia. Iris germanica, znany także jako kosaciec ogrodowy lub kosaciec bródkowy, jest gatunkiem prawdopodobnie powstałym w wyniku krzyżowania różnych gatunków botanicznych. Jako przedstawiciel grupy kosaćców bródkowych, rozpoznawalnych po delikatnej grzebieniastej krawędzi na działkach kielicha, należy do najczęściej uprawianych kosaćców ogrodowych. Rośliny te preferują gleby obojętne do wapiennych i potrzebują słonecznego stanowiska, aby dobrze się rozwijać. Kłącza muszą latem nagrzewać się od słońca, aby zapewnić obfite kwitnienie. Tradycyjnie przyjmuje się, że do ich prawidłowego rozwoju potrzeba co najmniej sześciu godzin słońca dziennie.

Odmianę 'Dangerous Mood' wyhodował Ray Schreiner w 2004 roku w Stanach Zjednoczonych. W 2006 roku została nagrodzona przez American Iris Society (AIS). Ta znakomita odmiana wytwarza łodygi osiągające wysokość od 80 do 90 cm podczas kwitnienia. Ma mocne łodygi kwiatowe wyrastające z kłączy oraz dobrze zbudowane pędy kwiatowe z licznymi pąkami kwiatowymi. Kępy szybko się rozrastają, praktycznie bez ograniczeń, ponieważ środkowe kłącza ogałacają się na rzecz kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szablastokształtne, sinozielone i mają wyraźne nerwy. W kwietniu zaczynają pojawiać się łodygi kwiatowe, a w maju, zależnie od klimatu, rozwijają się na nich kwiaty o średnicy od 13 do 15 cm, które otwierają się od wierzchołka ku dolnym rozgałęzieniom aż do końca czerwca. Ciemne barwy tej rośliny podkreśla jedwabista, opalizująca tekstura płatków i działek kielicha, co jest typowe dla kosaćców ogrodowych.

Kosatce łatwo komponują się z innymi roślinami, zarówno z bylinami, trawami, jak i krzewami. Aby dobrze dobrać rośliny towarzyszące kosaćcom, należy uwzględnić ich wymagania, takie jak nasłonecznienie i rodzaj gleby, zadbać, by ich wzrost nie zagłuszał kłączy kosaćców, wybierając niskie rośliny o lekkim ulistnieniu, oraz wziąć pod uwagę ich wzajemne uzupełnianie się pod względem wyglądu i terminu kwitnienia. Trzeba również pamiętać, że kępy należy dzielić co 3 lub 4 lata, dlatego warto zapewnić im odpowiednią, wolną od konkurencji przestrzeń, najlepiej w glebie przepuszczalnej i niezbyt zwięzłej. Aby stworzyć atrakcyjne rabaty kwiatowe przez cały sezon wegetacyjny, zaleca się łączyć kosatce z długo kwitnącymi bylinami, które tolerują suche gleby, takimi jak gaury, szałwie czy bodziszki. Orliki i pozłotki kalifornijskie (Eschscholzia) wprowadzają lekkość, natomiast powojniki tworzą efektowne tło. Dla uzyskania większej pionowej struktury odpowiednie będą naparstnice. Nie należy również pomijać roślin o ozdobnych liściach, takich jak trawy, srebrzyste bylice piołun (Artemisia) czy wilczomlecze. Gęste nasadzenia dawnych, silnie rosnących odmian pozwalają stabilizować skarpę, ograniczając jej pielęgnację. Przy bardzo nasłonecznionej ścianie, osłonięte od wiatru, wysokie kosatce można sadzić w tle, a niższe i wcześniej kwitnące odmiany wykorzystać na pierwszym planie. Kilka kęp kosaćców może również wnieść radość do warzywnika, a ich piękne pędy kwiatowe można wykorzystywać do tworzenia bukietów.