Kosaciec bródkowy Fiery Temper

Irys 'Fiery Temper' to wyjątkowo efektowna odmiana kosaćca bródkowego, która w maju i czerwcu nie pozostaje niezauważona w ogrodzie. Jej wyniosłe łodygi kwiatowe wyrastają z licznymi, silnie pofalowanymi, dwubarwnymi kwiatami, których płatki mają intensywną, purpuroworóżową barwę, a dominujące nad nimi działki kielicha są bardzo ciemnopurpurowe z czarnymi refleksami. Całość dodatkowo podkreśla piękna, jaskrawopomarańczowa bródka.

Kosaciec bródkowy 'Fiery Temper' to kłączowa bylina, tracąca liście zimą, która od wiosny tworzy wyprostowane, kępiaste skupienia. Należy do rodziny kosaćcowatych. Jest jednym z licznych kultywarów otrzymywanych od stuleci. Ich kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusją nad liczbą chromosomów potencjalnych przodków. Warto jednak pamiętać, że kosaćce bródkowe mają europejskie pochodzenie. 'Fiery Temper' to wysoka odmiana, która w czasie kwitnienia osiąga 91 cm wysokości, tworząca od jednej do kilku pełnych łodyg na kłączu, z których każda wytwarza liczne pąki kwiatowe. Kępa będzie bardzo szybko się rozrastać i z czasem nie będzie miała teoretycznego ograniczenia rozmiarów, ponieważ kłącza w jej centrum będą się ogałacać na rzecz kłączy zewnętrznych. Liście są długie, szablastokształtne, sinozielone, u nasady zabarwione na purpurowo i pokryte licznymi nerwami. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które w maju, w środku sezonu kwitnienia wysokich kosaćców bródkowych, rozwiną kwiaty otwierające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Bardzo bogata kolorystyka tej odmiany, jak zawsze u kosaćców bródkowych, jest uwydatniana przez niezwykle jedwabistą fakturę płatków i działek kielicha. Oficjalny opis barwy odmiany Fiery Temper brzmi: „wyprostowane płatki w kolorze fioletu dalii; opadające działki kielicha w kolorze czarnoczerwonym, bródka lub pas w odcieniu od słodko-kwaśnego do pomarańczowoczerwonego”.

Hodowca: Keith Keppel, 2000.

Wyróżnienia: wyróżnienie honorowe (HM) w 2003 roku, nagroda za zasługi (AM) w 2005 roku

Do kosaćców dobiera się rośliny towarzyszące zgodnie z ich wymaganiami (stanowiskiem, glebą...), ich nieprzytłaczającym kłączami ulistnieniem (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu) oraz ich wzajemnym uzupełnianiem się (wyglądem, terminem kwitnienia). Na przykład gaury zapewniają kosaćcom niewiele cienia, a przez całe lato zachowują atrakcyjność przekwitającej rabaty. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą i ubogą glebą. Pelargonie, szałwie i Libertia również bardzo dobrze komponują się z kosaćcami. Skarpy i krawędzie tarasów oporowych ustabilizuje gęste nasadzenie dawnych odmian, które mogą pozostać na miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli ważniejszy jest efekt dekoracyjny, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji łatwiejszy, można wybrać odmiany nowocześniejsze, na przykład pośrednie, często bardzo obficie kwitnące, które są mniej narażone niż odmiany wysokie na pokładanie się pod wpływem wiatru lub deszczu. W warzywniku można posadzić kilka kęp kosaćców, ponieważ