Kosaciec bródkowy Tel Arlequin

Kosaciec bródkowy 'Tel Arlequin' to odmiana wysokiego kosaćca bródkowego, wyróżniająca się odpornością, obfitym kwitnieniem oraz dużymi, doskonale uformowanymi kwiatami. Płatki są żółte, z lekko bursztynowymi brzegami, natomiast działki kielicha mają ciemnofioletową, śliwkową barwę. Bródki są intensywnie pomarańczowe, otoczone jaskrawą żółcią. Pędy tej odmiany są wyjątkowe: rozgałęziają się nisko i mają średnio 8 pąków każdy. Roślina szybko tworzy okazałe kępy, które kwitną wiosną, zapewniając kilka tygodni pięknego widoku na rabatach, w ogrodach skalnych i na kwietnikach.

Iris germanica to kłączowa i zrzucająca liście bylina, tworząca wyprostowane, silnie rosnące kępy. Należy do rodziny kosaćcowatych, do której należą również takie rośliny jak krokus, mieczyk i krokosmia. Iris germanica, znany także jako kosaciec bródkowy lub kosaciec niemiecki, to gatunek, który prawdopodobnie powstał w wyniku krzyżowania różnych gatunków botanicznych. Jako przedstawiciel grupy kosaćców bródkowych, rozpoznawalnych po delikatnej szczecince obecnej na działkach kielicha, jest jednym z najczęściej uprawianych kosaćców w ogrodach. Rośliny te preferują gleby obojętne do wapiennych i potrzebują słonecznego stanowiska, aby dobrze się rozwijać. Kłącza muszą latem nagrzewać się w słońcu, aby zapewnić obfite kwitnienie. Tradycyjnie przyjmuje się, że do prawidłowego rozwoju potrzebują co najmniej 6 godzin słońca dziennie.

Odmianę 'Tel Arlequin' wyhodował Richard Cayeux w 2012 roku. Ta potomkini doskonałej odmiany 'Noctambule' tworzy pędy osiągające wysokość od 80 do 90 cm l podczas kwitnienia. Ma mocne łodygi kwiatowe wyrastające z kłączy oraz dobrze zbudowane pędy, na których rozwija się wiele pąków kwiatowych. Kępy szybko się rozrastają, praktycznie bez ograniczeń, ponieważ środkowe kłącza stopniowo się ogałacają, a roślina rozwija kłącza zewnętrzne. Liście są długie, szablastokształtne, intensywnie sinozielone i mają wyraźne nerwy. W kwietniu zaczynają pojawiać się łodygi kwiatowe, a w maju, zależnie od klimatu, rozwijają się na nich duże kwiaty o średnicy od 12 do 14 cm, otwierające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom aż do końca czerwca. Pastelowe kolory tej rośliny podkreśla jedwabista, opalizująca tekstura płatków i działek kielicha, jak to zwykle bywa u kosaćców bródkowych. Ponadto odmiana roztacza delikatny i niezwykle przyjemny zapach.

Kosaćce łatwo komponują się z innymi roślinami, zarówno z bylinami, trawami, jak i krzewami. Aby dobrze dobrać im towarzystwo, należy wybrać rośliny o podobnych wymaganiach, zwracając uwagę na nasłonecznienie i rodzaj gleby. Trzeba również zadbać o to, aby ich wzrost nie zagłuszał kłączy kosaćców, wybierając niskie rośliny o lekkim ulistnieniu, a także uwzględnić ich wzajemne uzupełnianie się pod względem wyglądu i terminu kwitnienia. Warto też pamiętać, że kępy trzeba dzielić co 3 lub 4 lata, dlatego należy zapewnić im odpowiednią, wolną od konkurencji przestrzeń, najlepiej w glebie przepuszczalnej i niezbyt zbitej. Aby stworzyć atrakcyjne rabaty kwiatowe przez cały sezon wegetacyjny, zaleca się łączyć kosaćce z długo kwitnącymi bylinami, które tolerują suche gleby, takimi jak gaury, szałwie czy bodziszki. Orliki i pozłotki kalifornijskie (Eschscholzia) wprowadzają lekkość, podczas gdy powojniki tworzą efektowne tło. Aby dodać kompozycji wertykalnego charakteru, warto posadzić naparstnice. Nie należy również pomijać roślin o dekoracyjnych liściach, takich jak trawy, srebrzyste bylice piołun (Artemisia) czy wilczomlecze. Gęste nasadzenie dawnych, silnie rosnących odmian pozwala ustabilizować skarpę, ograniczając konieczność pielęgnacji. Przy bardzo nasłonecznionej ścianie, w miejscu osłoniętym od wiatru, wysokie kosaćce można posadzić w tle, a niższe i wcześniej kwitnące odmiany wykorzystać na pierwszym planie. Kilka kęp kosaćców może również ożywić warzywnik, a ich piękne pędy kwiatowe można wykorzystać do tworzenia bukietów.