Gujawa Limon

Psidium guajava 'Limon', nazywana również żółtą gujawą cytrynową, jest odmianą gujawy pospolitej, spotykanej także pod nazwami gujawa jabłkowa i śliwa piaskowa. To niewielkie, egzotyczne drzewo owocowe o walorach ozdobnych, zachwycające ładnym, pachnącym białym kwitnieniem oraz miedzianą korą, którego liście opadające na zimę jesienią przebarwiają się na pomarańczowo. Roślina wytwarza zielone owoce, gujawy, bardzo aromatyczne i smaczne, o żółtym, soczystym, słodko-kwaśnym miąższu. Wymaga ciepłego stanowiska i regularnego podlewania. Dobrze rośnie w doniczce, którą zimą należy przenieść do szklarni lub lekko ogrzewanej werandy, aby chronić roślinę przed chłodem.

Psidium guajava 'Limon' to drzewo należące do rodziny mirtowatych, podobnie jak feijoa, eukaliptusy i mirt, z którymi dzieli kwiaty ozdobione wystającymi pręcikami. Pochodzi z Ameryki Środkowej, gdzie rośnie obficie i jest uprawiane ze względu na owoce. Gatunek ten został następnie introdukowany w niektórych regionach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie stał się inwazyjny, szczególnie na obszarach wilgotnych, na przykład w Nowej Kaledonii. Drzewo jest mało mrozoodporne i po kilku latach od posadzenia toleruje temperatury jedynie do -3 °C, a w naszym klimacie, uprawiane w otwartym gruncie, osiąga około 3,50 m wysokości i 1,75–2 m szerokości, a nawet nieco więcej. Zachowuje pokrój bardziej krzaczasty niż drzewiasty, tym bardziej gdy jest uprawiane w doniczce lub regularnie przycinane. Jego pokrój jest naturalnie zaokrąglony, gęsty i lekko zwisający.

Psidium guajava 'Limon' rośnie powoli. Jego gładka kora w kolorze cynamonowego brązu łuszczy się cienkimi płatami, odsłaniając różowe podłoże. Drzewo, zimozielone w klimacie tropikalnym, w chłodniejszym klimacie traci liście. Ulistnienie tworzą skórzaste, podłużne do eliptycznych liście, błyszczące i zielone od góry, usiane półprzezroczystymi porami, a od spodu pokryte delikatnym meszkiem. Są rozmieszczone naprzeciwlegle na małych gałązkach i osiągają od 3 do 15 cm długości oraz od 2 do 6 cm szerokości. Krzew kwitnie na młodych pędach pod koniec wiosny, a w łagodnym klimacie w maju i czerwcu. Jego białe kwiaty mają średnicę od 2 do 3 cm i są lekko pachnące. Spomiędzy białych płatków wyłania się piękne skupisko białych pręcików, przypominające jedwabisty pompon. Po zapyleniu przez owady przekształcą się w zielone, zaokrąglone do gruszkowatych owoce o średnicy od 2 do 3 cm. Po osiągnięciu dojrzałości przybierają żółtą barwę. Ich miąższ jest żółty, miękki i soczysty. Zawiera twarde nasiona, które najlepiej usunąć przed spożyciem. Smak tych małych gujaw jest jednocześnie słodki i kwaskowaty. Jako roślina samopylna ten krzew owocowy będzie jeszcze bardziej plonował w obecności drugiego egzemplarza w pobliżu. Jego małe owoce są bardzo chętnie zjadane zarówno przez ptaki, jak i przez ludzi.

Psidium guajava 'Limon' można uprawiać w otwartym gruncie tylko w naszych najłagodniejszych zimą regionach. Gdzie indziej uprawia się je w doniczce, podobnie jak cytrusy, co pozwala na zimowe przechowanie w miejscu zabezpieczonym przed mrozem, w jasnym, nieprzemarzającym pomieszczeniu. W ogrodzie, w ciepłym klimacie oceanicznym lub w rejonach o łagodnym klimacie, można sadzić je w formie żywopłotu albo pojedynczo. Jako roślina kolekcjonerska do tropikalnego sadu będzie towarzyszyć pitajom, marakui i innym opuncjom. Owoce można spożywać na świeżo, w postaci soku, w sałatkach owocowych (po usunięciu nasion), a także po ugotowaniu jako mus lub konfiturę, w sorbecie, syropie i na tartach… To delikatne owoce o subtelnym, aromatycznym smaku, które dość źle się przechowują.