Świerk Cy's Wonder

Świerk biały Picea glauca var. densata 'Cy's Wonder' to karłowa forma świerka białego. Z czasem staje się krzewem o stożkowatym, zaokrąglonym pokroju, przypominającym „miniaturową choinkę”, wyjątkowo zwartym i gęstym. Jego bardzo mocno skupione gałązki są krótkie i sztywne, nadając roślinie nieco nieregularne ulistnienie. Liście mają postać cienkich, krótkich, bardzo gęsto rozmieszczonych igieł w średnim odcieniu zieleni. Rośnie powoli, doskonale nadaje się do ogrodów skalnych, ożywia rabaty i dobrze rośnie w donicach. To niewielki iglak mało wymagający i bardzo łatwo przystosowujący się, pod warunkiem uprawy w przepuszczalnej glebie.

Świerk biały Picea glauca, nazywany również świerkiem białym lub świerkiem sinozielonym, to zimozielony iglak należący do rodziny sosnowatych, pochodzący z Kanady. W naturalnym środowisku rośnie powoli i zazwyczaj ma stożkowaty lub szerokopiramidalny pokrój. Drzewo to może osiągać 25 m wysokości. Gatunek ten jest tradycyjnie wykorzystywany do produkcji papieru. Może żyć bardzo długo, nawet 200 lat i więcej.

Odmiana 'Cy's Wonder', wywodząca się z tego gatunku, jest jego karłową formą o zwartym, stożkowatym i zaokrąglonym pokroju, przypominającą odmianę 'Conica', lecz o mniej regularnym ulistnieniu. Rośnie równie powoli i w wieku 10 lat osiąga średnio 30 cm we wszystkich kierunkach. Bardzo stare egzemplarze osiągają 2,5 m we wszystkich kierunkach, a w chłodnym i wilgotnym klimacie czasami więcej. Wytwarza krótkie, bardzo gęsto skupione, lekko wzniesione gałązki pokryte krótkimi, czterokanciastymi igłami, ułożonymi szczotkowato, bardzo zaostrzonymi i aromatycznymi, o ostrym żywicznym zapachu. Igły mają średniozieloną barwę i są pokryte białawym nalotem woskowym. System korzeniowy świerków białych jest płytki, silnie rozgałęziony i rozłogowy, dlatego dorosłe rośliny trudno przesadzać i są one szczególnie wrażliwe na wiatr.

Świerk biały 'Cy's Wonder', dzięki bardzo zwartemu pokrojowi, niewielkim rozmiarom, bezproblemowej uprawie i łatwości pielęgnacji, doskonale nadaje się do ogrodów skalnych, na tarasy oraz do sadzenia jako soliter. Dobrze rośnie w wielu warunkach i klimatach, o ile gleba jest przepuszczalna i niezbyt wapienna. Roślina ta harmonijnie komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Można ją zestawiać z karłowymi iglakami o pokroju płożącym, takimi jak Juniperus horizontalis 'Blue Chip', kulistym, jak Picea glauca 'Alberta Globe', a także kolumnowym lub wyprostowanym. Wyraziste walory graficzne iglaków doskonale wpisują się w aranżację nowoczesnego ogrodu, w którym estetyka form, sylwetek i faktur jest ważniejsza niż zmienność kwitnienia. Te rośliny, zachowujące uspokajającą trwałość przez cały rok, na długo porządkują rabaty, wyznaczają przebieg alejek i obramowują tarasy, z powodzeniem zastępując wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Dobrze komponują się z wrzoścami oraz roślinami okrywowymi, takimi jak żagwiny i rogownice Biebersteina, a także z szałwiami krzewiastymi i krzewami kwitnącymi. Najważniejsze jest umiejętne zestawienie brył i kolorów.