Świerk kaukaski Gracilis

Picea orientalis 'Gracilis' to karłowa odmiana świerka kaukaskiego, jedna z najbardziej ozdobnych. Tworzy niewielki krzew o jajowatym i bardzo zwartym pokroju, pokryty gęstym, błyszczącym, zielonym ulistnieniem złożonym z krótkich igieł. Jego wyraźna, naprawdę graficzna sylwetka ożywia się wiosną dzięki młodym, jasnym i żywozielonym przyrostom. Bardzo powolny wzrost sprawia, że jest idealną rośliną do małych ogrodów, dużych ogrodów skalnych i pojemników na tarasie. To niewielki, elegancki, silnie rosnący i bardzo mrozoodporny iglak, a zarazem roślina niezwykle łatwo przystosowująca się do różnych warunków i niewymagająca wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Wystarcza mu dowolna, lecz przepuszczalna i niezbyt sucha gleba oraz słoneczne stanowisko.

Świerk kaukaski, nazywany również świerkiem wschodnim, to zimozielony iglak z rodziny sosnowatych, pochodzący z północno-wschodniej Turcji i Kaukazu. W naturalnym środowisku to wysokie, osiągające 30 m wysokości, piramidalne drzewo rośnie zarówno na próchnicznej glebie lasów mieszanych i zimozielonych, jak i na kamienistych oraz skalistych zboczach wybrzeży Morza Czarnego.

'Gracilis' to odmiana tego gatunku o zaokrąglonej, stożkowatej sylwetce, przypominającej ładną, niewielką i bardzo gęstą jodłę bożonarodzeniową, pokrytą ciemnym, błyszczącym ulistnieniem. Rośnie powoli. Po 10 latach osiąga 1 m wysokości i 50–60 cm szerokości u podstawy, a w wieku dojrzałym stanie się niewielkim drzewem o wysokości 5 m i szerokości 2,5 m. Wiosną wytwarza elastyczne, lekko przewieszające się, dość krótkie i bardzo gęsto ułożone pędy w jasnozielonym kolorze. Z czasem prostują się ku niebu i ciemnieją, nadając roślinie charakterystyczny pokrój. Pokrywają je bardzo krótkie igły o przekroju romboidalnym, błyszczące, ułożone promieniście i bardzo gęsto wokół pędów. Z wierzchu są ciemnozielone i błyszczące, a od spodu mają 2 bardzo delikatne białe paski.

Świerk kaukaski 'Gracilis' to elegancki i pełen wdzięku iglak, który znajdzie swoje miejsce w każdym ogrodzie, nawet najmniejszym, w całej Francji. Dzięki łatwej uprawie, dyskretnej obecności i bardzo ograniczonemu wzrostowi jest idealną rośliną do małych ogrodów, dużych ogrodów skalnych i na tarasy. Dobrze rośnie w wielu warunkach i przystosowuje się do różnych klimatów, pod warunkiem że gleba, w której rośnie, jest dobrze przepuszczalna. Warto sadzić go bez obaw na dużych skarpach, wśród skał, powyżej muru lub murku albo w pobliżu basenu, ponieważ dobrze komponuje się z geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Wyraziste walory graficzne iglaków naturalnie odnajdują się w kompozycjach nowoczesnych ogrodów, w których estetyka form, sylwetek i faktur ma pierwszeństwo przed zmiennością kwitnienia. Te rośliny, które dzięki swojej trwałości dają poczucie stabilności, na długo porządkują rabatę i z łatwością zastępują wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Dobrze komponują się z wrzoścami, szałwiami krzewiastymi oraz roślinami okrywowymi, takimi jak żagwiny i rogownice Biebersteina, a także z krzewami o delikatnych kwiatach. Najważniejsze jest umiejętne zestawienie brył i kolorów.