Świerk kłujący Kuba

Świerk kłujący 'Kuba' to prawdziwa karłowa forma świerka kłującego, wyhodowana z siewki znalezionej w Polsce. To rzadka i cenna odmiana, która zachwyci kolekcjonerów i właścicieli małych ogrodów. Rośnie powoli, tworząc niewielką, spłaszczoną kulę, wyróżniającą się igłami o wyjątkowo intensywnym niebieskim zabarwieniu oraz bardzo gęstą strukturą. Bardzo powolny wzrost i szczególnie niewielkie rozmiary sprawiają, że roślina nadaje się do najmniejszych przestrzeni, do sadzenia w ogrodach skalnych, a także na rabatach, obrzeżach rabat i w donicach. Dobrze rośnie w słońcu lub półcieniu, w glebie przepuszczalnej, raczej świeżej, obojętnej do kwaśnej.

Pochodzący z zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych oraz Gór Skalistych Ameryki Północnej, aż po Kanadę, świerk kłujący, nazywany również świerkiem kłującym z Kolorado, jest bardzo mrozoodpornym, zimozielonym drzewem iglastym należącym do rodziny sosnowatych. W naturalnym środowisku rośnie powoli i ma elegancki, stożkowaty pokrój z poziomo ułożonymi, wyraźnie piętrowo rozmieszczonymi gałęziami. To drzewo może osiągać od 25 do 40 m wysokości, a także znosi gleby wapienne i pewną suszę.

Odmiana 'Kuba', pochodząca od tego gatunku, jest nowszą polską odmianą, niemal niedostępną w sprzedaży. To uroczy, niewielki iglak o zwartym pokroju, początkowo kulistym, a następnie przybierającym formę spłaszczonej poduszki. Rośnie bardzo powoli, przyrastając o około 4–5 cm wysokości i szerokości rocznie. Po 10 latach osiągnie 40 cm wysokości i 60 cm szerokości, zależnie od warunków uprawy. W wieku dojrzałym osiągnie około 60 cm wysokości i 90 cm szerokości. Wytwarza niemal poziome, rozgałęzione, krótkie i grube gałązki, ułożone jedna nad drugą. Są one pokryte bardzo krótkimi, kłującymi igłami, rozmieszczonymi w gęstych szczoteczkach po obu stronach gałązek. Młode wiosenne przyrosty mają intensywnie srebrzystoniebieską barwę, która z czasem łagodnieje.

Świerk kłujący 'Kuba', dzięki zwartemu i regularnemu pokrojowi, bardzo niewielkim rozmiarom, bezproblemowej pielęgnacji oraz łatwej uprawie, jest idealną rośliną do ogrodów skalnych i na tarasy, a także do sadzenia na obrzeżach rabat. Dobrze rośnie w wielu miejscach, pod warunkiem że gleba jest przepuszczalna i niezbyt wapienna, a stanowisko słoneczne. Roślina ta dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Można ją łączyć z jednorocznymi roślinami kwitnącymi wiosną lub latem, które podkreślą jej ulistnienie. Wyraziste walory graficzne iglaków naturalnie sprawdzają się w aranżacji nowoczesnego ogrodu, w którym estetyka form, sylwetek i faktur jest ważniejsza od nieustannej zmienności kwitnienia. Te trwałe rośliny, dające poczucie stałości, na długo porządkują rabatę, wyznaczają ścieżki i obramowują taras, z powodzeniem zastępując wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Dobrze komponują się z wrzoścami, bylicami i szałwiami krzewiastymi, a także z roślinami okrywowymi, takimi jak żagwiny i rogownice Biebersteina, oraz z krzewami kwitnącymi, na przykład gaurami. Wszystko zależy od umiejętnego zestawienia brył i kolorów.