Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Świerk kłujący - Picea pungens

Picea pungens
świerk kłujący, świerk srebrny, świer kłujący

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 24 miesięcy na tę roślinę

Więcej informacji

Okazałe drzewo iglaste pochodzące z alpejskich i subalpejskich regionów Gór Skalistych w Stanach Zjednoczonych. Jest cenione za srebrzystoniebieskie igły i piękny pokrój piramidalny. Ten wolno rosnący świerk kłujący jest bardzo odporny na mróz i po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Nie toleruje natomiast gleb wapiennych.  
Wysokość docelowa
15 m
Szerokość docelowa
8 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -29°C
Odporność na przesuszenie
Dobra
plantfit-full

Czy ta roślina jest dostosowana do mojego ogrodu ?

Tworzę mój profil Plantfit →

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty do Maj, Wrzesień do Listopad
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Świerk kłujący, po łacinie Picea pungens, czasami nazywany także świerkiem kłującym z Kolorado, to niezwykle eleganckie drzewo iglaste. Ceniony jest zarówno za piękny wygląd, jak i odporność. To drzewo słynie z wyjątkowych liści o srebrzystoniebieskiej barwie, które przez cały rok wprowadzają do ogrodu niezwykły akcent kolorystyczny. Majestatyczny pokrój i nietypowe ubarwienie wyróżniają go spośród innych iglaków, dzięki czemu jest chętnie sadzony w dużych ogrodach i parkach.

Należący do rodziny sosnowatych świerk kłujący pochodzi z Gór Skalistych w Stanach Zjednoczonych. W zależności od warunków uprawy i klimatu osiąga od 9 do 21 m wysokości w wieku dojrzałym oraz 8 m szerokości. Rośnie stosunkowo wolno. Ma wyraźnie zaznaczony pokrój piramidalny i mocny pień, na którym wyrastają poziome gałęzie gęsto pokryte igłami. Igły o długości od 2 do 3 cm są sztywne i kłujące, a ich barwa waha się od jaskrawej niebieskozielonej po srebrzystoniebieską, co nadaje drzewu wyjątkowy urok. Szyszki, pojawiające się jesienią, zmieniają kolor od jasnofioletowego do ciemnobrązowego, dodatkowo uatrakcyjniając wygląd rośliny. Kora tego świerka jest początkowo gładka i szara. Z wiekiem staje się bardziej chropowata i pęka na nieregularne łuski, przybierając ciemniejsze odcienie szarości i brązu. Płaty kory mogą czasami wyglądać na lekko łuszczące się i łatwo odpadać, nadając drzewu interesującą, fakturową powierzchnię. Świerk kłujący jest naturalnie przystosowany do środowiska alpejskiego i subalpejskiego, gdzie dobrze rośnie na skalistych, przepuszczalnych glebach, często na dużych wysokościach. Lubi słońce lub półcień, glebę przepuszczalną, niezbyt suchą latem, obojętną do lekko kwaśnej. Jego miejsce w ogrodzie należy dobrze przemyśleć, ponieważ nie lubi przesadzania.

W ogrodzie świerk kłujący jest zazwyczaj sadzony jako soliter, aby podkreślić jego okazały wygląd. Jego niebieskawe zabarwienie dobrze komponuje się z takimi kolorami jak złocista żółć czy jaskrawa czerwień jesiennych liści. W jego pobliżu można posadzić purpurowolistnego buka, Nyssa sylvatica (błotnię leśną), słynącą z niezwykłych jesiennych barw, albo Acer platanoides 'Drummondii', klon pospolity wyróżniający się pięknymi, pstrymi liśćmi. Posadzenie świerka kłującego w szpalerze wzdłuż alejek lub na obrzeżach dużych, reprezentacyjnych ogrodów pozwoli w pełni wyeksponować jego urodę.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Świerk kłujący - Picea pungens na zdjęciach...

Świerk kłujący - Picea pungens (Pokrój rośliny) Pokrój rośliny

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 15 m
Szerokość docelowa 8 m
Pokrój Stożkowaty, piramidalny
Wzrost Wolny

Kwitnienie

Kolor owoców Brązowy

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Zimozielone
Kolor ulistnienia Niebieski

Botanika

Rodzaj

Picea

Gatunek

pungens

Rodzina

Pinaceae

Inne nazwy zwyczajowe

świerk kłujący, świerk srebrny, świer kłujący

Pochodzenie

Góry Skaliste

Kod produktu • 22114

Sadzenie i pielęgnacja

Świerk kłujący sadzi się od września do listopada oraz od lutego do maja, w glebie dość żyznej, bardzo dobrze przepuszczalnej, lekkiej, lekko kwaśnej lub obojętnej, która latem może być nawet dość sucha. Ten górski iglak nie lubi upalnego lata ani gleb wapiennych. Odpowiednia będzie gleba piaszczysta, gliniasta, próchniczna lub nieco kamienista. Wybierz dla niego słoneczne miejsce, osłonięte od dominujących wiatrów. W zbyt wilgotnych warunkach będzie bardziej podatny na zgniliznę korzeni. Dobrze wybierz miejsce sadzenia, ponieważ ten iglak nie lubi przesadzania. Przed posadzeniem dokładnie namocz bryły korzeniowe. Podczas sadzenia zastosuj organiczny środek poprawiający glebę i obficie podlewaj roślinę przez pierwsze lata oraz w przypadku przedłużającej się suszy. Co roku w kwietniu zastosuj nawóz specjalny do roślin iglastych, a latem spulchniaj glebę. Ten wyjątkowo mrozoodporny iglak nie toleruje jednak gleb ciężkich i podmokłych zimą.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty do Maj, Wrzesień do Listopad

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Tło rabaty, Soliter
Mrozoodporność Do -29°C (strefa mrozoodporności USDA 5) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Stanowisko Słońce
pH gleby Wrzosowa (kwaśna), Neutralna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), Kamienista (uboga i przepuszczalna)
Wilgotność gleby Sucha, Świeża, dobrze przepuszczalne

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie jest zbędne, z wyjątkiem usuwania martwych gałęzi. Nigdy nie należy przecinać przewodnika, gdyż grozi to naruszeniem architektury rośliny.
Przycinanie Przycinanie nie jest konieczne
Wilgotność gleby Sucha, Świeża
Odporność na przesuszenie Dobra
Odporność na choroby Dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?