Świerk meksykański - Picea chihuahuana

Picea chihuahuana, świerk chihuahuański, to duże drzewo iglaste występujące wyłącznie w górach północno-zachodniego Meksyku, gdzie jest zagrożone wyginięciem. Ten majestatyczny gatunek, przypominający pokrojem i niebieskozielonymi liśćmi słynny świerk kłujący (Picea pungens), przewyższa go odpornością na upały. Coraz częściej można go spotkać w parkach i ogrodach botanicznych. Bardzo odporny, ten iglak przystosowuje się do każdego rodzaju dobrze przepuszczalnej gleby i słonecznego stanowiska.

Świerk chihuahuański należy do rodziny sosnowatych, podobnie jak inne świerki. To rzadki gatunek, po raz pierwszy zaobserwowany w 1942 roku w Talayotes w stanie Chihuahua. Picea chihuahuana rośnie w niewielkich, izolowanych populacjach na stromych, północnych zboczach, na wysokości od 2000 do 3400 m, w meksykańskich górach Sierra Madre Zachodnia. Spośród wszystkich amerykańskich świerków jest gatunkiem występującym najbardziej na południe. W naturalnym środowisku drzewo to może osiągać 45 m wysokości, a średnica jego pnia może wynosić 1,20 m. W naszym klimacie jego rozmiary będą bardziej umiarkowane: około 25 m wysokości i 8–10 m szerokości u podstawy. Ten świerk chihuahuański ma w młodości dość wąski, stożkowaty lub piramidalny pokrój, który z czasem się poszerza. Jego kora jest początkowo jasnoszara, bruzdowana i łuskowata. U starszych egzemplarzy staje się ciemnoszarobrązowa i złuszcza się w postaci małych, nieregularnych płatów. Korona jest luźna, podtrzymywana przez kilka długich, ułożonych piętrowo gałęzi, wśród których wyrasta wiele bardzo krótkich gałązek. Pędy są grube, jasnopiaskowe. Pąki są jajowate, spiczaste i lekko żywiczne. Liście tworzą niebieskozielone igły, matowe, z wyraźnymi białymi liniami. Mają od 1,7 do 2,3 cm długości i są zakończone ostrym kolcem. (zachowaj ostrożność podczas prac przy roślinie, ponieważ mogą boleśnie kłuć). Igły są ułożone spiralnie wokół pędów. Dojrzałe drzewa wytwarzają dwa rodzaje szyszek, rozwijających się w różnych miejscach drzewa. Szyszki męskie mają od 2 do 3 cm długości i czerwonawą barwę. Szyszki żeńskie są zwisające, zielone, a po dojrzeniu stają się pomarańczowobrązowe; mają cylindryczny kształt, od 7 do 12 cm długości i od 4 do 5 cm szerokości po otwarciu. Między ich łuskami znajdują się małe, czarne, oskrzydlone nasiona.

Picea chihuahuana zasługuje na częstsze sadzenie w parkach i dużych ogrodach, zwłaszcza w cieplejszych regionach, gdzie lata bywają bardzo upalne. Dzięki pięknym zimozielonym liściom i okazałej sylwetce porządkuje kompozycję dużych przestrzeni. Wyraziste walory graficzne iglaków naturalnie sprawdzają się w aranżacji nowoczesnego ogrodu, w którym formy, sylwetki i faktury są ważniejsze niż nieustanna zmienność kwitnienia.