Świerk serbski Beskid

Świerk serbski 'Beskid' to jedna z najciekawszych karłowych odmian świerka serbskiego, wciąż mało znana i bardzo trudna do znalezienia. Rośnie bardzo wolno, ma kulisty pokrój i tworzy niewielki, niemal kulisty krzew. Jego cienkie, lekko kędzierzawe gałązki przypominają bardzo gęste, małe szczoteczki. Okrągłej sylwetce towarzyszą krótkie igły, zielone z wierzchu i srebrzyste od spodu. Jest interesującą propozycją do małych ogrodów i dużych ogrodów skalnych, a także doskonale nadaje się do uprawy w donicach. Oryginalny i efektowny, ten niewielki iglak jest bardzo mrozoodporny, mało wymagający w chłodnym klimacie, preferuje przepuszczalne, niezbyt suche gleby oraz słoneczne stanowisko.

Świerk serbski, zwany także świerkiem serbskim, to roślina z rodziny sosnowatych, pochodząca z Bośni i Serbii. Jest rzadkim gatunkiem endemicznym dla doliny Driny, położonej w zachodniej i wschodniej Serbii, choć można go spotkać również w Bośni i Hercegowinie. W swoim naturalnym środowisku, często bardzo surowym, drzewo to osiąga ponad 30 m wysokości, ma wąski, piramidalny pokrój i zwisające gałęzie. Ten iglak dobrze znosi różne rodzaje gleby i jest bardzo tolerancyjny wobec zanieczyszczeń.

Odmiana 'Beskid' to bardzo rzadki, karłowy iglak o zwartym, kulistym pokroju, który po wielu latach tworzy krzew równie szeroki, co wysoki. Rośnie bardzo wolno. W wieku 10 lat osiąga 60–80 cm wysokości i szerokości. Wytwarza cienkie, elastyczne pędy ułożone w krzaczastą kępę. Są one pokryte krótkimi igłami o długości 10–20 mm, spłaszczonymi, miękkimi w dotyku, ułożonymi w gęste szczotki i aromatycznymi, o zapachu żywicy. Z wierzchu mają ciemnoniebieskozieloną barwę, a od spodu dwie białe pręgi, które nadają ulistnieniu srebrzysty wygląd.

Karłowy świerk serbski 'Beskid' zasługuje na to, by go odkryć i częściej sadzić w ogrodach. Dzięki łatwej uprawie, efektownemu pokrojowi i bardzo niewielkim rozmiarom jest doskonałą rośliną do małych ogrodów, ogrodów skalnych i na tarasy. Dobrze rośnie w wielu warunkach i przystosowuje się do różnych klimatów, pod warunkiem że gleba, w której rośnie, jest dobrze przepuszczalna. Ta kulista roślina dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Można ją łączyć z karłowymi iglakami o płożącym pokroju, takimi jak jałowiec płożący 'Blue Chip', a także z iglakami kolumnowymi lub piramidalnymi. Wyraziste walory graficzne iglaków naturalnie sprawdzają się w aranżacji nowoczesnego ogrodu, w którym kształty, sylwetki i faktury są ważniejsze niż zmienność kwitnienia. Te rośliny, zachowujące atrakcyjny wygląd przez cały rok, trwale porządkują rabatę, wyznaczają alejki i obramowują taras, z łatwością zastępując mocny akcent formowanego bukszpanu lub ostrokrzewu. Dobrze komponują się z wrzoścami oraz roślinami okrywowymi, takimi jak żagwiny, rogownice Biebersteina i szałwie krzewiaste, a także z krzewami kwitnącymi. Najważniejsze jest umiejętne zestawienie brył i kolorów.