Budleja Orange Sceptre

Budleja 'Orange Sceptre' to odmiana budlei, wciąż rzadko spotykana w ogrodach, która zdecydowanie zasługuje na posadzenie. Ten półzimozielony, średniej wielkości i niewymagający dużo miejsca krzew zachowuje liście w regionach o bardzo łagodnych zimach. Jego liście mają średniozieloną barwę, od spodu są szarawe i pokryte przyjemnym w dotyku meszkiem. Kwitnienie jest szczególnie efektowne: na pędach pojawiają się grona drobnych kwiatów ułożonych piętrowo, niczym pagody. Zachwycają przede wszystkim bardzo oryginalną i rzadko spotykaną pomarańczową barwą. W klimacie umiarkowanym kwitnienie obejmuje większą część lata i jesieni, a w najcieplejszych regionach Francji trwa jeszcze dłużej.

Rodzaj budleja, obecnie zapisywany jako Buddleja, zaliczany jest dziś do rodziny trędownikowatych, podobnie jak hebe (przetacznik) czy Leucophyllum. Choć w naszych ogrodach znany jest przede wszystkim za sprawą gatunku B. davidii, czyli popularnej budlei (w rzeczywistości krzewu), rodzaj ten obejmuje także wiele gatunków tropikalnych i subtropikalnych pochodzących z Chin i południowej Azji, a także z Madagaskaru i Ameryki Południowej.
'Orange Sceptre' to mieszaniec uzyskany przez amerykańskiego hodowcę Johna Lindstroma i jego zespół na Uniwersytecie Arkansas w ramach programu rozpoczętego już w 1999 roku. Skrzyżowali oni B. stachyoides, najczęściej spotykany gatunek tego rodzaju w Ameryce Południowej, o lekko pomarańczowo zabarwionych żółtych kwiatach, z B. tubiflora, innym gatunkiem botanicznym pochodzącym z tego samego kontynentu, którego kwiaty są jeszcze nieco bardziej pomarańczowe.
Choć uzyskana w wyniku tego krzyżowania odmiana jest wizualnie dość podobna do swojego rodzica B. stachyoides, wyróżnia się naprawdę pomarańczową barwą kwiatów. 'Orange Spectre' tworzy krzew o umiarkowanym wzroście, dobrze przystosowany do małych ogrodów, a nawet do uprawy w pojemniku, ponieważ osiąga około 2 m do 2,40 m wysokości i 1,20 m do 1,40 m szerokości. Jego pędy o kwadratowym przekroju są owłosione i mają naprzeciwległe, dekusacyjne liście, czyli ułożone parami naprzeciw siebie, przy czym każda kolejna para jest obrócona o 90° względem poprzedniej (z góry tworzą więc kształt krzyża). Te siedzące liście, osadzone bezpośrednio na pędach, bez ogonków, są lancetowate i mają od 5 do 20 cm długości oraz od 2 do 7,5 cm szerokości. Ich powierzchnia jest owłosiona w dotyku, z wierzchu średniozielona, natomiast od spodu szarawa. W łagodnym klimacie pozostają na roślinie, a w chłodniejszych regionach opadają zimą dopiero pod wpływem mrozu.
Kwitnienie jest równie oryginalne. Kwiaty pojawiają się w kwiatostanach okółkowych, złożonych z dwóch grup (wierzchotek) drobnych, rurkowatych kwiatów ułożonych naprzeciw siebie i jakby osadzonych na liściach, które również są naprzeciwległe. Znajdujące się na końcach pędów, te układy nakładających się na siebie kwiatów mogą obejmować około dziesięciu poziomów i rozciągać się na długość około 30 cm. Kwiaty mają piękny, jasnopomarańczowy kolor, bardzo oryginalny wśród budlei, dzięki czemu 'Orange Sceptre' nieco przypomina Leonotis leonorus, południowoafrykańską bylinę rozpowszechnioną w ogrodach śródziemnomorskich. Po południowoamerykańskich przodkach ten krzew odziedziczył niezwykle długie kwitnienie: w klimacie wolnym od mrozu trwa ono niemal przez cały rok (dopóki roślina rośnie, dopóty kwitnie!), natomiast w naszym klimacie umiarkowanym rozciąga się od lipca–sierpnia aż do późnej jesieni.

Mniej rozłożysta niż wiele odmian klasycznej budlei Dawida, 'Orange Spectre' wnosi do ogrodu powiew nowości w obrębie tego rodzaju. Średnio mrozoodporna, wytrzymuje temperatury do około -10 °C i potrafi odbić od korzeni, gdy jej część nadziemna przemarznie. Dobrze sprawdzi się więc na rozległym obszarze zachodniej Polski, a także w cieplejszych regionach, dodając rabacie egzotycznego akcentu. Połącz ją z Eucalyptus Baby Blue, aby stworzyć niezwykłe kontrasty kolorystyczne, łącząc błękitne ulistnienie tego karłowego eukaliptusa z pomarańczową i zieloną barwą 'Orange Spectre'. Jeśli mieszkasz na wybrzeżu, posadź w jej towarzystwie Embothrium coccineum, niewielkie półzimozielone drzewo, którego ognista, czerwona floraison przyniosła mu przydomek chilijskiego drzewa ognistego. W cieplejszych regionach, gdzie gleby są często raczej wapienne, dobrym towarzyszem dla Twojej budlei będzie również Callistemon rigidus ze swoimi czerwonymi kwiatostanami przypominającymi szczotki do butelek.