Eremophila laanii

Eremophila laanii, czyli Eremophila laanii, to australijski zimozielony krzew, obficie kwitnący, odporny i bardzo efektowny. Dzięki gęstym, zimozielonym liściom zachwyca długim kwitnieniem w odcieniach od różowego do czerwonego, trwającym od końca zimy aż do końca wiosny. Doskonale sprawdza się w suchych ogrodach, a w rejonach o łagodnym klimacie ceniony jest w kwitnących żywopłotach i na rabatach. Ten piękny krzew wyróżnia się odpornością na suszę i zdolnością przystosowania się do różnych rodzajów gleby. W łagodnym klimacie można uprawiać go zarówno w otwartym gruncie, jak i w doniczce na słonecznym tarasie. Niewymagający i mrozoodporny do -8°C, jest idealną rośliną do efektownego, a zarazem łatwego w pielęgnacji ogrodu.

Eremophila laanii, czyli Eremophila laanii, należy do rodziny trędownikowatych. Gatunek ten występuje endemicznie w zachodniej Australii, w regionie o klimacie śródziemnomorskim. Spotyka się go między innymi wzdłuż górnych odcinków rzek Murchison i Gascoyne, w regionach Carnarvon, Gascoyne, Geraldton Sandplains, Murchison i Yalgoo. Rośnie na równinach zalewowych i brzegach rzek, głównie na glebach gliniastych lub piaszczysto-gliniastych. Gatunek opisany po raz pierwszy w 1884 roku przez botanika Ferdinanda von Muellera otrzymał nazwę na cześć doktora van der Laana, holenderskiego promotora badań naukowych w XIX wieku.
Eremophila laanii to krzew, a nawet niewielkie drzewo, osiągające wysokość od 1 do 3 m, a w optymalnych warunkach dorastające niekiedy do 6 m. Jego szerokość wynosi od 1 do 2 m, a czasem więcej. Gałęzie i pędy, rozłożyste lub przewisające, są gęsto pokryte delikatnymi włoskami, które nadają im miękką w dotyku fakturę. Liście pozostają na roślinie zimą. Liście, od liniowych do eliptycznych, mają od 26 do 40 mm długości i od 2 do 7 mm szerokości. Mogą być nagie lub delikatnie owłosione, ułożone naprzemiennie wzdłuż pędów. Kwitnienie trwa od grudnia do czerwca na półkuli północnej, a jego termin może się zmieniać w zależności od klimatu. Pojedyncze kwiaty rozwijają się w kątach liści na owłosionych szypułkach o długości od 3 do 6 mm. Mają rurkowatą koronę o długości od 2 do 3 cm, której barwa zmienia się od różowej do czerwonej, niekiedy jest kremowa, a wnętrze często zdobią różowe plamki. Cztery pręciki wystają nieznacznie poza koronę. Po kwitnieniu roślina wytwarza zdrewniałe owoce, jajowate lub stożkowate, o długości od 8 do 10 mm, z cienką, papierzastą okrywą. System korzeniowy Eremophila laanii jest przystosowany do jej naturalnego siedliska: roślina jest zdolna do wytwarzania odrostów, tworząc gęste zarośla. Dzięki tej właściwości skutecznie zasiedla równiny zalewowe i brzegi rzek, na których występuje naturalnie. W uprawie ceniona jest za dość szybki wzrost, odporność na suszę i tolerancję szerokiego zakresu gleb.

Eremophila, jako krzew wymagający pełnego słońca, dobrze rośnie w rejonach o klimacie śródziemnomorskim, ale także w ogrodach położonych od południowej Bretanii po Kraj Basków. W otwartym gruncie doskonale sprawdzi się w niskim żywopłocie lub dużej grupie krzewów. Warto zestawić ją na przykład z Polygala myrtifolia, Callistemon rigidus i Teucrium fruticans 'Azureum'. To trzy wyjątkowo odporne na suszę, barwne krzewy, które wymagają niewielkiej pielęgnacji.

Nazwa rodzaju Eremophila pochodzi od greckich słów eremos (pustynia) i philéô (kochać). Doskonale opisuje tę grupę krzewów, występujących głównie na obszarach pustynnych.