Senna corymbosa - Strączyniec baldachogroniasty

Cassia corymbosa, znany również jako senes korymbowy, to krzew łagodnego klimatu, ceniony za swój tropikalny wygląd, który pozwala tworzyć egzotyczne kompozycje. O średniej wielkości, niemal tak samo szeroki jak wysoki, ma drobno powcinane liście w pięknym, intensywnie zielonym kolorze, które utrzymują się, jeśli zima jest łagodna. Strączyniec ten jest szczególnie ceniony za bardzo jasne, żółte kwiaty, które pojawiają się od połowy lata aż do jesieni. Preferuje słoneczne stanowiska, dobrze znosi suszę i wymaga gleby dobrze przepuszczalnej. Mrozoodporny do -8 °C w krótkotrwałych spadkach temperatury, może być uprawiany w pojemniku w regionach, w których zimy są zbyt chłodne, dzięki czemu można go schować, gdy nadejdą mrozy.

Strączyniec należy do rodziny bobowatych (dawniej nazywanej motylkowatymi), trzeciej pod względem liczby gatunków najbardziej zróżnicowanej rodziny roślin, liczącej około 19 500 gatunków! Obejmuje ona rośliny jadalne i pastewne, a także liczne rośliny ozdobne, takie jak albicja, soja czy glediczja. Rodzaje Cassia i Senna, między którymi w wyniku zmian klasyfikacyjnych przenoszono poszczególne gatunki, obejmują łącznie kilkaset gatunków. W rodzaju Cassia występują przede wszystkim drzewa i krzewy, a także kilka roślin zielnych.
Cassia corymbosa pochodzi z Argentyny i Urugwaju, stąd jego zwyczajowa nazwa „senes argentyński”. Ten krzew zimozielony ma lekko wzniesiony pokrój, z czasem jednak tworzy mniej lub bardziej kulistą formę, niemal tak samo szeroką jak wysoką. Zwykle osiąga 2 m wysokości i 1,75 m szerokości, ale w sprzyjających warunkach może dorastać do 3 m, a nawet więcej. Przycinając go, możesz nadać mu formę niewielkiego drzewka z krótkim pniem. Ma piękne, złożone, parzystopierzaste liście, czyli złożone z parzystej liczby listków (najczęściej 8), ułożonych naprzeciw siebie po obu stronach centralnej osadki. Liście są intensywnie zielone, lekko błyszczące i często nadają roślinie nieco potargany wygląd, ponieważ rozkładają się we wszystkich kierunkach.
W ciągu lipca, mniej więcej wcześnie w zależności od regionu, pojawiają się kwiaty w bardzo jasnym, żółtym kolorze, które przyjemnie kontrastują z ciemniejszymi liśćmi. Pojedyncze, złożone z 5 płatków i nieco przypominające jaskry, kwiaty są niewielkie (około 3 cm), ale pojawiają się bardzo obficie. Co najważniejsze, kwitnienie powtarza się od lipca do października, a nawet listopada, dzięki czemu strączyniec ten jest jednym z najlepszych krzewów kwitnących w drugiej części sezonu.
Okazuje się nieco bardziej mrozoodporny niż spokrewniony gatunek Cassia x floribunda i po dobrym ukorzenieniu może poradzić sobie ze spadkami temperatury do -8 °C, a czasami nawet do -10 °C, pod warunkiem posadzenia w bardzo dobrze przepuszczalnej glebie. Bardzo dobrze znosi również suszę i lubi pełne słońce, dzięki czemu jest cenną rośliną na wybrzeżu Morza Śródziemnego, gdzie często sadzi się go jako soliter lub na rabatach. Poradzi sobie także na wybrzeżu Atlantyku, ale w innych regionach należy uprawiać go w pojemniku, aby można było przechować go przez zimę.

Cassia corymbosa będzie idealna do stworzenia egzotycznej kompozycji w łagodnym klimacie, w połączeniu z innymi roślinami, których sylwetki przywodzą na myśl odległe krainy. Caesalpinia gilliesii, czyli brezylka cytrynowa, o drobno powcinanych liściach i żółtych kwiatach, z których wyrastają długie czerwone pręciki, będzie bardzo dobrym towarzystwem. Callistemon, ten słynny kuflik, którego kwiat przypomina szczotkę do mycia butelek i który zależnie od odmiany może być czerwony, fioletowy lub biały, również doskonale sprawdzi się obok Twojego strączyńca. Aby dodać kompozycji odrobinę błękitu, w najłagodniejszych klimatach dobrze sprawdzą się także Plumbago capensis oraz psianka Lycianthes rantonnetii.