Kordylina Purpurea

Kordylina australijska 'Purpurea' to odmiana silnie rosnąca, niższa i węższa niż gatunek typowy, ale większa od wielu innych odmian. Pochodząca z Nowej Zelandii, wyróżnia się purpurowymi liśćmi i może osiągnąć 5 m wysokości, rosnąc dość wolno. Ta duża bylina o krzewiastym pokroju przypomina niewielką palmę o długich, lekko wygiętych liściach. Kwitnie sporadycznie latem, tworząc ogromne, pachnące wiechy kremowych kwiatów, które długo zachowują walory dekoracyjne.

Kordylina australijska to drzewiasta bylina z rodziny agawowatych, endemiczna dla Nowej Zelandii. W naturze osiąga 20 m wysokości i tworzy mocny pień, rozgałęziający się na liczne konary zakończone ulistnionymi główkami, które mogą osiągać 1 m długości. Kordylina występuje w bardzo zróżnicowanych siedliskach, takich jak obrzeża lasów, brzegi rzek i otwarte tereny, szczególnie w pobliżu bagien.

Kordylina australijska 'Purpurea' rośnie wolniej niż gatunek typowy i ma niezwykle dekoracyjne, ciemne liście. W młodości, przez kilka lat, roślina tworzy rozetę ulistnioną, a następnie wyrasta w niewielkie drzewo z pojedynczym pniem i gałęziami pokrytymi kępami liści. Odmiana ta osiąga od 4 do 6 m wysokości i 2 m szerokości. Jej zimozielone liście są długie i wąskie, mieczowate, spiczaste i lekko wygięte; mają od 40 do 90 cm długości oraz od 3 do 7 cm szerokości u nasady. Kwitnienie przypada latem i występuje na dorosłych roślinach. Każda gałąź może się rozgałęzić po wytworzeniu łodygi kwiatowej. Drobne, kremowe, miododajne i delikatnie pachnące kwiaty są zebrane w dużych, gęstych wiechach o długości od 60 do 100 cm. Owocem jest biała, zaokrąglona jagoda o średnicy od 5 do 7 mm, bardzo chętnie zjadana przez ptaki. U starszych roślin kora pnia, od jasnoszarej do ciemnoszarej, korkowa i spękana, jest w dotyku gąbczasta.

Kordylina australijska 'Purpurea' znosi mróz do -9 °C w dobrych warunkach uprawy, czyli w ciepłym miejscu, na słońcu, osłoniętym od zimnych północnych wiatrów, w glebie dobrze przepuszczalnej. Jest odporna na mniej mroźne wiatry i aerozol morski, a także doskonale nadaje się do sadzenia w pobliżu morza. Szczególnie dobrze rośnie w klimacie atlantyckim i w rejonach o łagodnym klimacie. Posadź ją w centrum rabaty, jako niewielkie drzewo w szpalerze lub jako soliter. Możesz także uprawiać ją w doniczce, zwłaszcza jeśli chcesz zimą schować ją na werandzie. W doniczce trzeba zadbać o podlewanie i nawożenie. Samotnie nadaje tarasowi lub ogrodowi egzotyczny charakter, a jej graficzny pokrój dobrze komponuje się z protee królewskiej i Dasylirion glaucophyllum, które podkreślą egzotyczny charakter, albo z Pseudopanax Ferox, bambusami i miskantami olbrzymimi w ogrodzie o nowoczesnych liniach.