Lilak pospolity Katherine Havemeyer

Syringa vulgaris 'Katherine Havemeyer' to stara odmiana lilaka pospolitego, ceniona za obfitość, zmieniające się odcienie i intensywny zapach pełnych kwiatów. Wyselekcjonowana w Nancy przez Émile’a Lemoine’a w 1922 roku, ta wysoka roślina tworząca krzew zachwyca wspaniałym kwitnieniem w lawendowomaurowym kolorze, który stopniowo blednie do lilioworóżowego. Doskonale sprawdzi się w żywopłocie nieformowanym lub w ogrodzie plebańskim.

Syringa vulgaris należy do rodziny oliwkowatych, do której zaliczają się również ligustry i jaśminy. Gatunek botaniczny pochodzi z Bałkanów, gdzie rośnie w zaroślach, widnych lasach i na skalistych zboczach, w warunkach klimatycznych charakteryzujących się naprzemiennym występowaniem mroźnych zim i gorących lat. Zajmuje przede wszystkim kamieniste, dobrze przepuszczalne, często wapienne gleby. 'Katherine Havemeyer' to francuska odmiana ogrodowa wywodząca się od tego dzikiego lilaka. Roślina tworzy duży krzew, początkowo wyprostowany, który z wiekiem stopniowo się rozszerza i przybiera pokrój krzaczasty. Po około dziesięciu latach osiąga 3,50–4 m wysokości i 3 m szerokości, a w głębokiej, żyznej glebie może dorastać do jeszcze większych rozmiarów. Jego liście, opadające na zimę, są szeroko owalne do sercowatych i mają intensywnie zielony kolor. Pojawiają się wiosną i opadają jesienią. Kwitnienie rozpoczyna się w kwietniu w regionach, gdzie wiosna przychodzi wcześnie. Zazwyczaj przypada na maj w większości ogrodów i może trwać do początku czerwca w chłodniejszym klimacie. Pąki kwiatowe w purpurowomaurowym kolorze rozwijają się w pełne kwiaty, zebrane w gęste, szeroko stożkowate wiechy. W miarę rozkwitania ich barwa zmienia się z lawendowomaurowej na lilioworóżową. Ich intensywny zapach roztacza się wokół krzewu i pozostaje wyraźnie wyczuwalny w bukietach. Aby kwiaty dłużej zachowały świeżość w wazonie, pędy należy ścinać, gdy rozwinie się od jednej trzeciej do połowy kwiatów w wiechach.

Podobnie jak wiele innych lilaków pospolitych, 'Katherine Havemeyer' może wytwarzać odrosty wokół podstawy i stopniowo tworzyć szeroką kępę. Ten duży krzew potrzebuje więc dużo miejsca. Możesz posadzić go jako soliter na trawniku, w żywopłocie nieformowanym lub w dużej grupie krzewów. W ogrodzie w starym stylu można połączyć go z kaliną koralową Viburnum opulus 'Roseum', piwonią 'Duchesse de Nemours', różą 'Charles de Mills' i bodziszkiem 'Brookside'. Ich kwitnienie przypada kolejno na okres od wiosny do początku lata. Rośliny te, podobnie jak lilak, lubią słońce oraz żyzne, przepuszczalne, obojętne do wapiennych gleby, które wiosną pozostają lekko wilgotne. Dobrze ukorzeniony w przepuszczalnej glebie lilak znosi temperatury zbliżone do –29 °C.