Lipa szerokolistna Laciniata

Lipa szerokolistna 'Laciniata' to odmiana lipy holenderskiej wyróżniająca się oryginalnymi, poszarpanymi liśćmi. Forma ta charakteryzuje się również powolnym wzrostem i nieco mniejszymi rozmiarami. Jej letnie kwitnienie jest obfite, pachnące i miododajne. Jej liście, które jesienią przebarwiają się na żółto, stanowią dodatkowy atut, podobnie jak piękna szara kora, pękająca z wiekiem. To drzewo liściaste bez trudu uprawia się w zwykłej glebie ogrodowej, która pozostaje wilgotna latem.

Tilia platyphyllos należy do rodziny lipowatych. Dość rzadka w stanie naturalnym, lipa ta pochodzi z Europy Zachodniej i występuje we Francji, zwłaszcza w lasach położonych na dużych wysokościach oraz w wąwozach we wschodniej części kraju. Gatunek ten nie występuje w śródziemnomorskiej części południowej Francji. Rośnie dość wolno, a jego wysokość w wieku dojrzałym może osiągnąć 35 m, a szerokość 22 m w dobrych warunkach. W uprawie dorasta do 20 m wysokości, a jego korona osiąga szerokość 10–15 m. Ta lipa może żyć nawet 1000 lat. Nazywana również lipą holenderską, jest majestatycznym drzewem liściastym, często sadzonym jako drzewo dające cień w parkach lub w alejach.

Tilia platyphyllos 'Laciniata' ma szeroki, piramidalny pokrój, z półotwartą koroną osadzoną na dość masywnym pniu. Młode gałązki są omszone, mają czerwonobrązowe zabarwienie i są pokryte podłużnymi, jasnymi przetchlinkami. Z czasem przybierają bardziej szary odcień. Liście są ułożone naprzemianlegle, mają długość od 8 do 15 cm i są podzielone na nieregularne klapy z małymi ząbkami na brzegach. W czasie rozwijania się mają czerwonawe zabarwienie, są omszone, a latem przybierają na górnej stronie intensywnie zielony kolor; ich filcowaty spód pokrywają żółtawe włoski rozmieszczone w kątach nerwów. Jesienią przebarwiają się na złocistożółto. Kwitnienie jest obfite i przypada zazwyczaj na czerwiec. Drobne, jasnożółte kwiaty z zielonymi pręcikami są zebrane w zwisające baldachogrona po 2–5 i połączone z gałązkami długim ogonkiem liściowym. Wyjątkowo intensywnie pachnące i bardzo bogate w nektar, są źródłem pożytku dla pszczół i miłośników naparów ziołowych. Po kwitnieniu pojawiają się drobne, kuliste owoce z 5 wyraźnymi żebrami, osadzone na skrzydełku zwanym skrzydlakiem; początkowo są zielone, a później szare.

Lipę holenderską 'Laciniata' posadzi miłośnik rzadkich drzew z myślą o przyszłych pokoleniach, w ogrodzie wystarczająco dużym, aby ją pomieścić. Można ją posadzić jako soliter, jako drzewo dające cień lub w alei wzdłuż bardzo szerokiej ścieżki. Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, posadź dwa egzemplarze przy wejściu do ogrodu, aby oprawić nimi piękną bramę. Możesz również zestawić ją z innymi drzewami lub krzewami, takimi jak parocja, grujecznik japoński, trzmielina oskrzydlona (Euonymus alatus), po których możesz poprowadzić winnik, aby stworzyć efektowny zagajnik od września do listopada. Jej kwiaty są ważnym źródłem nektaru, cennym dla osób zajmujących się hodowlą pszczół. Nieśplik japoński, kwitnący w październiku i listopadzie oraz roztaczający zapach gorzkich migdałów, a także robinia i grujecznik japoński (Tetradium danielli) kwitnący od czerwca do sierpnia, również mogą pełnić tę pożyteczną funkcję, jeśli w ogrodzie ustawisz ul.