Różanecznik Saxon blush

Różanecznik vireya 'Saxon Blush' to przepiękna odmiana pochodzenia tropikalnego o wyjątkowo zwartym pokroju. Ten niemal karłowy krzew ma zimozielone, ciemnozielone, bardzo gęste i ozdobne przez cały rok liście. Kwitnie powtarzająco przez bardzo długi okres, obejmujący jesień i zimę, a czasem powtarza kwitnienie nawet latem. W tym czasie pokrywa się mnóstwem małych, łososioworóżowych kwiatów rurkowatych, które nadają mu niezaprzeczalnie romantyczny urok. Mało mrozoodporny, powinien być uprawiany w donicy, co dzięki jego niewielkim rozmiarom jest bardzo łatwe, aby można było zimować go w miejscu nieprzemarzającym.

Różaneczniki należą do rodziny wrzosowatych, obejmującej około stu rodzajów, takich jak klasyczne chruściny czy wrzośce, ale także mniej znane piękności, jak Oxydendron arboreum, czyli kwaśnodrzew konwaliowy. Liczący 850 gatunków rodzaj różanecznik obejmuje zarówno krzewinki, jak i drzewa osiągające 15 m wysokości. Ta różnorodność uzasadnia dość szczegółową klasyfikację botaniczną, uporządkowaną według podrodzajów, sekcji i podsekcji. Dlatego obok mrozoodpornych różaneczników uprawianych w naszych ogrodach (do których zalicza się także azalie, będące określeniem czysto ogrodniczym) sekcja Vireya obejmuje aż 300 gatunków tropikalnych. Rośliny te występują na obszarze rozciągającym się od Malezji po Filipiny oraz od Indonezji po Papuę-Nową Gwineę. Często są epifitami, rozwijającymi się na drzewach podobnie jak wiele tropikalnych storczyków, i mają tendencję do kwitnienia niemal przez cały rok.
'Saxon Blush' to odmiana z tej sekcji, półepifityczna, którą można uprawiać w gruncie. Powstała w wyniku prac hodowlanych Oswalda Blumhardta w Nowej Zelandii. Otrzymano ją ze skrzyżowania odmiany 'Hot Tropic', mieszańca o dwubarwnych, czerwono-żółtych kwiatach, z różanecznikiem Rhododendron saxifragoides. Ten ostatni gatunek jest bardzo oryginalny, ponieważ jest naziemny, a nie epifityczny. Wytwarza długi korzeń palowy, który może wciskać się w szczeliny skał, na których rośnie. Tworzy okrywowy kobierzec o wysokości 15 cm, złożony z bardzo małych liści (3,5 x 0,7 cm), ponad którymi wyrastają małe czerwone kwiaty o średnicy 3,5 cm, osadzone na długich szypułkach (do 9 cm). Ta endemiczna roślina Nowej Gwinei (na półkuli południowej) rośnie w górach na dużych wysokościach (od 3200 do 4000 m) i kwitnie od sierpnia do grudnia.
Przy takim pochodzeniu nie dziwi, że 'Saxon Blush' wyróżnia się spośród innych różaneczników Vireya. Tworzy bardziej zwarty krzew, który nie przekracza 40–50 cm wysokości i osiąga podobną szerokość, a jego wzrost jest dość powolny. Ma dość regularny pokrój, tworząc harmonijną, efektowną kulę. Lśniące, ciemnozielone liście tworzą małe, eliptyczne blaszki o długości 3–4 cm, rozmieszczone bardzo blisko siebie ze względu na wyjątkowo krótkie międzywęźla. Tworzą dzięki temu bardzo gęstą i naprawdę estetyczną poduszkę liści, której ciemna zieleń wspaniale podkreśla jasne kwiaty. Kwitnienie powtarza się jesienią i zimą, a czasem nawet latem, dzięki czemu przez większą część roku można cieszyć się niezwykle atrakcyjną kompozycją kwiatową w donicy. Kwiaty, zebrane w grona po 5–8 sztuk, mają kształt trąbki. Ich rurkowata nasada powstaje ze zrośniętych płatków po stronie szypułki, co jest cechą morfologiczną wrzosowatych; mówi się wówczas o kwiatach zrosłopłatkowych. Końce korony otwierają się następnie w zaokrąglone płatki o przepięknej łososioworóżowej barwie, nieco ciemniejszej wzdłuż obrzeża płatków, a jaśniejszej wewnątrz gardzieli i na jej zewnętrznej stronie. Z wnętrza kwiatu wyrasta skupisko pręcików z ciemnoczerwonymi pylnikami, tworząc ładny kontrast. Kwiaty są bardzo liczne, dłuższe od liści i doskonale harmonizują z ich ciemnozieloną barwą.

Różaneczniki Vireya to rośliny tropikalne. Chociaż 'Saxon Blush' znosi lekkie przymrozki, lepiej unikać narażania go na takie warunki, uprawiając go w donicy, aby przed nadejściem zimy przenieść go do jasnego, nieprzemarzającego pomieszczenia. Dzięki temu można mu również zapewnić kwaśne podłoże, które jednocześnie zatrzymuje wilgoć i jest przepuszczalne, odpowiadając jego potrzebom. W ciepłej porze roku ustaw donicę w lekkim cieniu wyższych roślin, aby uchronić ją przed zbyt intensywnymi promieniami słońca, a jednocześnie zapewnić roślinie pewną wilgotność powietrza dzięki transpiracji innych roślin. Możesz stworzyć egzotyczną kompozycję, sadząc go w towarzystwie roślin uprawianych w oranżerii, takich jak kumkwat 'Fukushu', który latem obdarzy Cię pachnącymi kwiatami, a zimą małymi, owalnymi owocami. Ich pomarańczowa barwa pięknie wyróżnia się na tle ciemnozielonych liści. Co więcej, owoce są jadalne i można spożywać je w całości. Aby podkreślić tropikalny charakter kompozycji, wybierz także Phoenix roebelinii, czyli daktylowiec właściwy, karłową palmę o miękkich, bardzo drobno podzielonych i wyjątkowo dekoracyjnych liściach palmowych.