Protea cynaroides

Protea królewska, po łacinie Protea cynaroides, jest kwiatowym symbolem Republiki Południowej Afryki. To krzewiasta bylina, wrażliwa na mróz, delikatna w uprawie, ale niezwykle efektowna i fascynująca. Ten gatunek botaniczny wytwarza kwiatostany w kształcie dużych, szeroko rozchylonych kielichów, złożone z różowych, owłosionych podsadek otaczających serce z różowych kwiatów oprószonych bielą. Kwitnienie trwa od kwietnia do października, zależnie od klimatu, a kwiatostany długo zachowują trwałość w suchych bukietach. Poza najłagodniejszymi regionami naszego kraju konieczna jest uprawa w dużych donicach.

Protea królewska to krzewiasta bylina z rodziny proteowatych. Bardzo rozpowszechniona w Republice Południowej Afryki, różni się kolorem i kształtem, przystosowując się do licznych górskich siedlisk wolnych od przymrozków. Roślina o rozłogowej podstawie wytwarza liczne grube pędy, rozgałęziające się już od nasady. Osiąga od 40 cm do 1,20 m wysokości i z czasem powoli się rozrasta. Na końcach długich, czerwonych ogonków liściowych pędy wyrastają naprzemianległe, wydłużone i spiczaste, skórzaste liście, które potrafią pochłaniać wilgotność powietrza. Kwitnienie trwa od kwietnia do października. Kwiatostany są dużymi koszyczkami, osadzonymi na końcach poszczególnych gałęzi. Mają od 12 do 30 cm średnicy. Starsze, dobrze rozrośnięte rośliny mogą wytwarzać do około dziesięciu koszyczków w sezonie. Pąki kwiatowe przypominają wspaniałe karczochy o perłowych łuskach. Koszyczek rozwija się, a jaskraworóżowe, aksamitne podsadki otwierają się, ukazując puszyste, białe do różowych wnętrze, jakby oprószone pudrem. Kwiatostany przyciągają liczne owady zapylające, a po ich przekwitnięciu pojawiają się nieliczne, niemal tak duże jak orzech, aksamitne nasiona. Grube korzenie tej protei służą jej również jako organ spichrzowy. W razie pożaru potrafi odrodzić się z korzeni, czerpiąc pożywienie z własnego popiołu.