Len nowozelandzki Seivel BLACK VELVET PAI PAI series - Phormium x tenax

Tęgosz mieszańcowy 'Black Velvet' to odmiana tęgosza, tworząca dość dużą, gęstą i rozłożystą kępę o niezwykłych liściach w ciemnopurpurowym, niemal czarnym kolorze, zależnie od światła. Dość szerokie liście są błyszczące z wierzchu i satynowe od spodu, tworząc metaliczny połysk oraz bardzo graficzny efekt wizualny. Bylina ta jest mrozoodporna do -7 °C. Zapewnij jej głęboką, żyzną glebę i łagodny klimat nadmorskiego ogrodu albo posadź ją w dużej donicy, którą na zimę schowasz.

Tęgosz 'Black Velvet', podobnie jak wszystkie tęgosze, należy do rodziny agawowatych. Jest odmianą wywodzącą się głównie od Phormium tenax, największego z dwóch nowozelandzkich gatunków. Ta wspaniała bylina kłączowa rośnie powoli, tworząc szeroką, nierozłogową kępę. Ma bardzo wyprostowany pokrój i osiąga średnio od 1,50 do 1,80 m wysokości, zależnie od warunków uprawy, przy szerokości 1,20 m, a nawet większej na żyznej i wilgotnej glebie. Zimozielone liście mają 3–4 cm szerokości, są sztywne i ostro zakończone. Ich barwa, intensywniejsza, gdy roślina rośnie w pełnym słońcu, jest ciemnopurpurowa, niemal czarna. Od maja do lipca, zależnie od klimatu, pojawiają się łodygi kwiatowe o wysokości co najmniej 1,30 m, górujące nad kępą liści. Są zabarwione na purpurowoczerwono i tworzą wygięte, rurkowate kłosy kwiatów, które w miarę dojrzewania przybierają mniej lub bardziej intensywnie czerwony kolor. Kwitnienie przyciąga niektóre ptaki i liczne owady zapylające.

Tęgosz to bardzo dekoracyjna roślina, idealna do dużych przestrzeni na rabacie lub skalniaku, w regionach o łagodnym klimacie. Niezależnie od tego, czy posadzisz go pojedynczo, czy w grupie, pomoże uporządkować przestrzeń, nadając ogrodowi egzotyczny charakter. Aby wyeksponować tę roślinę, połącz ją ze srebrzystymi roślinami okrywowymi, takimi jak karłowa bylica, Nepeta mussini lub kępy kostrzew sinych. Podobnie jak wysokie trawy, tęgosz doskonale pasuje do nowoczesnego ogrodu o prostych, oszczędnych liniach. W chłodniejszych regionach możesz uprawiać go w dużej donicy na tarasie lub balkonie, a następnie zimą chronić przed mrozem w nieogrzewanej szklarni lub słabo ogrzewanej werandzie. W przestrzeni miejskiej łagodzi surowość betonowych konstrukcji i tworzy egzotyczną, kontrastową atmosferę, gdy zestawisz go z roślinami o bardziej zaokrąglonych kształtach, takimi jak Pittosporum lub kocanki.

Maorysi wykorzystują tęgosze podobnie jak my wykorzystujemy len, pozyskując z nich włókna stosowane w przemyśle włókienniczym. To właśnie tej właściwości rośliny zawdzięczają prawdopodobnie swoją nazwę zwyczajową „len nowozelandzki”.