Czeremcha pospolita Colorata

Prunus padus 'Colorat' to odmiana czeremchy pospolitej lub czeremchy pospolitej o pięknej palecie czerwonych odcieni. Znacznie bardziej kolorowe niż klasyczny gatunek, to drzewo o umiarkowanym wzroście zachwyca wiosną gronami pachnących różowych kwiatów, młodymi liśćmi w miedzianopurpurowym kolorze, letnim ulistnieniem z purpurowym nalotem, małymi czarnymi owocami oraz jesiennymi barwami. Zimą ukazuje piękną czerwonobrązową korę. Czeremcha pospolita doskonale rośnie na glebach gliniastych i wapiennych. Nadaje się do ogrodów średniej wielkości, można ją przycinać i sadzić w żywopłocie polnym.

Prunus padus 'Colorata' odkryto w 1953 roku w naturze, w Smalandii w Szwecji. Gatunek typowy to niewielkie drzewo należące do dużej rodziny różowatych, które w zależności od regionu nosi nazwy amaruvier, bois-puant, putier, putiet, putet lub pétafouère. Występuje naturalnie w Europie i północnej Azji, docierając aż do Japonii. Jego naturalnym siedliskiem są raczej wilgotne miejsca, gdzie spontanicznie rośnie na glebie gliniastej, często wapiennej, okresowo podmokłej. Ten krzew, gdy nie jest szczepiony, tworzy odrosty i spontanicznie formuje zarośla, jednak słabo znosi konkurencję innych krzewów. Odmiana 'Colorata' charakteryzuje się wolniejszym wzrostem. W dojrzałym wieku drzewo osiąga od 8 do 9 m wysokości i 4 m szerokości, jeśli nie jest przycinane, w zależności od warunków uprawy.

U czeremchy pospolitej 'Colorata' kora pnia i starszych gałęzi jest czerwonobrązowa, nakrapiana jasnymi przetchlinkami, a małe gałązki są bardzo czerwone. Po złamaniu gałęzie wydzielają zapach gorzkich migdałów, dzięki czemu roślina zyskała nazwę bois puant. Młode wiosenne liście mają miedzianopurpurową barwę. Liście dojrzałe są z wierzchu ciemnozielone, z purpurowym unerwieniem, często również częściowo zabarwione na purpurowo. Ich spód jest pokryty licznymi kępkami delikatnych włosków. Są owalne lub odwrotnie jajowate, drobno piłkowane na brzegach i osiągają od 6 do 13 cm długości. To ulistnienie, opadające na zimę, jesienią przybiera bardzo piękne pomarańczowe, czerwone i purpurowe odcienie, a następnie opada. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj, a w niektórych regionach także na czerwiec, na gałązkach pokrytych młodymi liśćmi. Różowa barwa kwiatów pięknie komponuje się z purpurą liści. Białe, pięciopłatkowe kwiaty o średnicy 1,2 cm, o przyjemnym migdałowym zapachu, są zebrane w zwisające grona osiągające do 15 cm długości. Zapylane przez owady, te bogate w nektar kwiaty ustępują miejsca małym czarnym „wiśniom” wielkości grochu, dojrzewającym w sierpniu. O gorzkim lub kwaśnym smaku, cierpkie, te mało mięsiste jagody z dużą pestką bywają wykorzystywane do przygotowywania likierów, galaretek lub konfitur. Plonowanie jest nierównomierne i zmienia się w trzyletnim cyklu. Niektóre ptaki naszych terenów bardzo chętnie się nimi żywią.

Prunus padus 'Colorata' to bardzo mrozoodporne drzewo, które dobrze rośnie w wielu regionach, pod warunkiem że ma zapewnioną głęboką glebę, w której może rozwinąć korzenie. Posadź je na otwartym stanowisku, na przykład jako soliter lub w dużej grupie drzew posadzonych niezbyt gęsto. Dobrze komponuje się z licznymi krzewami i małymi drzewami kwitnącymi wiosną, jednocześnie z nim lub w innym terminie, takimi jak jabłonie purpurowe, brzoskwinie ozdobne, antypka, pigwowce, nieszpułka, tarnina, derenie, kaliny, migdałek trójklapowy, głogi...