Erica canaliculata

Jeśli Erica canaliculata nazywana jest także wrzoścem bożonarodzeniowym, to bez wątpienia ze względu na swoje wspaniałe zimowe kwitnienie które sprawia, że podczas najkrótszych dni zimy roślina jest widoczna w ogrodzie z bardzo daleka. Jej kwiaty w odcieniach od jasnoróżowego po różowofioletowy pojawiają się wzdłuż wyprostowanych gałązek, całkowicie okrywając ten krzew. Unosi się nad nim charakterystyczny, lekko słodkawy zapach, przypominający woń niektórych mydeł. Ten dziki wrzosiec, pochodzący z Afryki Południowej, zachował pewną wrażliwość na mróz i preferuje łagodny, wilgotny klimat naszego wybrzeża Atlantyku. Posadź go jako soliter lub w grupie 3 egzemplarzy w nadmorskim, naturalistycznym albo romantycznym ogrodzie: właśnie wtedy będzie najpiękniejszy!

Erica canaliculata, podobnie jak wszystkie wrzośce, należy do rodziny wrzosowatych. Pochodzi ze wschodnich i zachodnich przylądków Afryki Południowej, a w południowej Australii została naturalizowana. To średnio mrozoodporny krzew, doskonale przystosowany do nadmorskich warunków oraz ubogich, przepuszczalnych, kwaśnych i piaszczystych gleb, które okresowo mogą być nawet suche. Jego liście utrzymują się przez cały rok. Nazwa gatunkowa canaliculata oznacza „o liściach rowkowanych”. Jego mrozoodporność wynosi około -7 do -8 °C przez krótki czas. Roślina ta została nagrodzona w Anglii przez Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze.

Ten piękny krzew o luźnym i bardzo gęstym pokroju, rosnący dość wolno, zwykle nie przekracza 1,50 m wysokości ani szerokości. Żyje co najmniej około 15 lat. Korona jest delikatna, miękko wzniesiona i pokryta bardzo drobnymi, zielonymi liśćmi w kształcie igieł, miękkimi w dotyku. Kwitnienie przypada od listopada do lutego, przy czym termin może się różnić w zależności od klimatu, a kwiaty utrzymują się prawie 2 miesiące. Przypominają małe urny o długości od 3 do 4 mm i szerokości 2 mm, z których wystają drobne, brązowe pręciki. Mają piękny, jasnoróżowy lub różowofioletowy, lekko liliowy kolor. Jest ich na krzewie tak wiele, że przemieniają go w różową chmurę. Kwiaty są zebrane w obfite, długie grona rozproszone wzdłuż pędów, wśród równowąskich, cienkich liści o długości od 3 do 10 mm. Liście, które utrzymują się przez cały rok, mają ciemnozielony kolor. 

Oszczędny, bardzo obficie kwitnący i dobrze znoszący słoną bryzę, obdarzony urokiem dzikich roślin, ten krzew jest idealny do urządzania nadmorskich ogrodów w niezbyt suchych regionach. Ten wysoki wrzosiec można zestawić z niższymi gatunkami i odmianami kwitnącymi w tym samym czasie, w różnorodnych kolorach: Erica carnea lub Erica darleyensis oferują zimą i wiosną kwiaty w odcieniach od czystej bieli po fioletowopurpurowy, a także we wszystkich tonach różu i czerwieni. Można go również połączyć z krzewiastymi przetacznikami (Hebe), niewielkimi odmianami Pittosporum (Pittosporum tenuifolium 'Tom Tumb'), Viburnum fragrans, karłowymi ostrokrzewami albo Chimonanthus praecox. W ogrodzie naturalistycznym ten wrzosiec, posadzony w odosobnionej grupie 3–5 egzemplarzy, może stworzyć niezwykle romantyczną kompozycję w porze roku, gdy kwitnienie jest rzadkością.