Wrzosiec rozpierzchły Yellow John

Wrzosiec rozpierzchły 'Yellow John' to wyjątkowo żywotna i niezwykle efektowna odmiana wrzośca rozpierzchłego, która zachwyca jaskrawożółtymi liśćmi i białymi kwiatami z fiołkowymi refleksami aż do października. To gęsty podkrzew, dekoracyjny również poza okresem kwitnienia: jego słoneczne liście zimą przybierają piękne, złocistobrązowe odcienie. Posadź go w szerokim obrzeżu rabaty, na skalniaku lub w doniczce, w pełnym słońcu, aby podkreślić jego barwy.

Erica vagans 'Yellow John' została odkryta w Holandii przez Jana Dekkera w 1982 roku, a następnie wprowadzona do handlu ogrodniczego w 1986 roku przez PG Zwijnenburg (Boskoop, Holandia). Podobnie jak wszystkie wrzośce, odmiana ta należy do rodziny wrzosowatych. Gatunek Erica vagans, nazywany również wrzoścem rozpierzchłym, występuje w Europie Zachodniej, od Portugalii po Anglię. Jest rośliną wrzosowisk i widnych zarośli, która rośnie wyłącznie na kwaśnych, dobrze przepuszczalnych glebach, raczej piaszczystych i ubogich. Jest bardzo mrozoodporna i we Francji rośnie do wysokości 1600 m n.p.m.

Wrzosiec 'Yellow John' tworzy niewielki, gęsty krzew o kształcie przypominającym wdzięcznie rozczochrany, zaokrąglony poduszkowiec. Z czasem roślina osiąga około 45 cm wysokości i 50 cm szerokości. Jej gałązki są lekko powyginane, wzniesione na końcach, silnie rozgałęzione i pokryte bardzo drobnymi, równowąskimi liśćmi (8–10 mm), przypominającymi niekłujące igły. Wrzosiec ten kwitnie od sierpnia do października. Jego niewielkie, dzwoneczkowate kwiaty, długości 3 mm, są okółkowe i zebrane w małe, zwarte, wydłużone grona, często zakończone liśćmi. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły. W chwili otwarcia są białe, a z upływem godzin stają się bardzo jasnoróżowofioletowe. Pręciki wystające z korony są ciemnoczerwone. Liście, zimozielone zimą, zmieniają barwę od jasnożółtej do złocistożółtej latem, a jesienią i zimą stają się bardziej brązowe.

Wrzosiec rozpierzchły 'Yellow John' sadzi się w kieszeni kwaśnej ziemi między kamieniami na skalniaku, ale również na obrzeżu podwyższonej rabaty lub wzdłuż ścieżki, zawsze w lekkiej, niewapiennej glebie. Najlepiej będzie rósł w słońcu, w towarzystwie innych wrzośców kwitnących w tym samym czasie lub w innym terminie, na przykład: Erica carnea 'Isabell', E. darleyensis 'Kramer's Rot' oraz Calluna vulgaris 'Winter Chocolate'. Aby dodać kompozycji nieco fantazji, połącz je z kilkoma niskimi trawami, które optycznie rozluźnią ich masę. Wrzośce tworzą piękne kobierce u stóp większych krzewów kwasolubnych, takich jak kalmia, żarnowce czy azalie chińskie.

Choć wrzośce, szczególnie te z rodzaju Erica, kojarzą się z wilgotnymi wrzosowiskami atlantyckiego wybrzeża północnego (Bretania, Irlandia, Szkocja), istnieją również wrzośce klimatu suchego, rosnące na wapiennych terenach śródziemnomorskich. Jedne z najbogatszych w zróżnicowanie wrzośców obszarów na świecie znajdują się jednak bardzo daleko, w Afryce Południowej. W rejonie Przylądka występuje formacja roślinna na kwaśnej glebie, odpowiadająca naszej śródziemnomorskiej makii — fynbos — w której rośnie około 625 gatunków wrzośców spośród 740 opisanych na świecie.