Wrzosiec szary C.G Best

Wrzosiec szary 'C.G Best' to bardzo mrozoodporny podkrzew i jedna z najpiękniejszych odmian, tworząca setki drobnych, ciemnoróżowych dzwoneczków wyrastających z niskiej, rozesłanej kępy o delikatnych liściach w średnim odcieniu zieleni. Kwitnienie jest długie i trwa od lipca do października, zapowiadając nadejście jesieni. Roślina tworzy zimozieloną, bardzo naturalnie wyglądającą poduszkę. Jest typowa dla suchych zboczy i widnych lasów, a do prawidłowego wzrostu wymaga kwaśnej, przepuszczalnej gleby.

Erica cinerea 'C.G Best' należy do rodziny wrzosowatych. Jest angielską odmianą wyselekcjonowaną z dzikiej formy Erica cinerea, pochodzącej z całej zachodniej Europy, gdzie rośnie na wrzosowiskach i w lasach na podłożu krzemionkowym. Roślina ta jest bardzo rozpowszechniona we Francji. Odmiana 'C.G Best' tworzy niski, gęsty krzew o rozesłanym, powyginanym pokroju, osiągający 35 cm wysokości i 45 cm szerokości. Sztywne, niskie i rozpostarte końce skręconych gałązek wznoszą się, odsłaniając popielatą, omszoną korę, pokrytą maleńkimi, równowąskimi, gładkimi liśćmi w średnim odcieniu zieleni. Drobne, dzwoneczkowate kwiaty w intensywnie różowym do czerwonego kolorze, o długości od 4 do 5 mm, są rozmieszczone jak w okółkach i zebrane w małe, wydłużone grona na szczytach ulistnionych łodyg. Pojawiają się w pełni lata i utrzymują się aż do października, a pszczoły bardzo chętnie je odwiedzają. Zimozielone liście są średniozielone i lśniące, a jesienią przybierają lekko brązowy odcień.

W skalniaku na torfowym podłożu wrzosiec szary 'C.G Best' znajdzie miejsce w słońcu niepalącym, w towarzystwie innych wrzośców, których kwitnienie przejmie pałeczkę: Erica carnea, Erica darleyensis, Erica vagans. Aby dodać nieco fantazji surowym połaciom ich liści, warto połączyć je z trawami, które rozluźnią ich masę: Deschampsia cespitosa 'Northern Lights', Deschampsia flexuosa 'Tatra Gold', Molinia caerulea 'Variegata', Molinia caerulea 'Moorhexe'. Można je również zestawić w niskiej, zacienionej rabacie z enkiantami, mącznicą, kasjopeją lub Lithodora fruticosa. W kwaśnej glebie wrzośce tworzą piękne połacie u stóp większych krzewów, których podstawę ozdabiają: kalmii, różaneczników, żarnowców, azalii zrzucających liście oraz róży krwiściągu. Erica cinerea jest także rośliną leczniczą, wykorzystywaną ze względu na właściwości antyseptyczne, wspomagające drogi moczowe i moczopędne, a także pomagającą usuwać nadmiar kwasu moczowego.

Jeśli wrzośce, zwłaszcza te z rodzaju Erica, kojarzą się z wilgotnymi wrzosowiskami atlantyckimi na północnym wybrzeżu oceanu (Bretania, Irlandia, Szkocja), istnieją również wrzośce pochodzące z suchego klimatu i wapiennych terenów śródziemnomorskich. Jedne z najbogatszych w gatunki wrzośców obszarów na świecie znajdują się jednak bardzo daleko, w Afryce Południowej. W regionie Przylądka występuje formacja roślinna na kwaśnej glebie, odpowiadająca naszemu śródziemnomorskiemu makii — fynbos. Obejmuje ona blisko 625 gatunków wrzośców spośród 740 występujących na świecie.