Wrzosiec szary Rosa Bella

Wrzosiec szary 'Rosa Bella' to bardzo mrozoodporny podkrzew i jedna z najpiękniejszych odmian, obsypana setkami drobnych dzwoneczków w kolorze intensywnego różu, wyrastających z niskiej, rozłożystej kępy o delikatnych, ciemnozielonych liściach. Jest udoskonaloną formą odmiany 'Atrosanguinea', jeszcze silniej rosnącą i obficiej kwitnącą. Kwitnienie trwa długo, od lipca do października, zapowiadając nadejście jesieni. Roślina tworzy zimozieloną poduszkę o bardzo naturalnym wyglądzie. Pochodzi z suchych zboczy i prześwietlonych lasów, dlatego do prawidłowego wzrostu wymaga kwaśnej, przepuszczalnej gleby.

Wrzosiec szary 'Rosa Bella' należy do rodziny wrzosowatych. Jest angielską odmianą dzikiej formy Erica cinerea, pochodzącej z całej zachodniej Europy, gdzie rośnie na wrzosowiskach i w lasach na podłożu krzemionkowym. Roślina ta jest bardzo rozpowszechniona we Francji. Odmiana 'Rosa Bella' tworzy niski, gęsty krzew o rozłożystym, poskręcanym pokroju, osiągający 35 cm wysokości i 45 cm szerokości. Sztywne, niskie i rozpostarte końce powyginanych gałązek wznoszą się, odsłaniając szarawą, omszoną korę pokrytą maleńkimi, równowąskimi, ciemnozielonymi i nagimi liśćmi. Drobne, dzwoneczkowate kwiaty w bardzo intensywnym różowym kolorze, o długości od 4 do 5 mm, są zebrane w niewielkie, wydłużone grona na szczytach ulistnionych łodyg. Pojawiają się w środku lata i utrzymują aż do października. Są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Zimozielone liście są ciemnozielone i błyszczące, a jesienią nabierają lekko brązowego odcienia.

Wrzosiec szary 'Rosa Bella' znajdzie swoje miejsce w ogrodzie skalnym, na torfowym podłożu i w niepalącym słońcu, w towarzystwie innych wrzośców, których kwitnienie przejmie pałeczkę. Dla urozmaicenia można zestawić je z trawami, które rozluźnią ich zwartą masę: Deschampsia cespitosa 'Northern Lights', Deschampsia flexuosa 'Tatra Gold', Molinia caerulea 'Variegata'. Można je również połączyć na niskiej, zacienionej rabacie z modrzewnicami, mącznicą, kasjopeją lub Lithodora fruticosa. Wrzosce tworzą piękne kobierce u stóp wyższych krzewów, które osłaniają: kalmii, różaneczników, żarnowców, azalii liściastych... Rośliny te również preferują kwaśną glebę. Erica cinerea jest także rośliną leczniczą, wykorzystywaną ze względu na właściwości antyseptyczne i moczopędne.

Choć wrzośce, a w szczególności rodzaj Erica, kojarzą się z wilgotnymi wrzosowiskami atlantyckimi na północnym wybrzeżu oceanicznym (Bretania, Irlandia, Szkocja), istnieją również wrzośce klimatu suchego, rosnące na glebach wapiennych i pochodzące z rejonów śródziemnomorskich. Jedne z najbogatszych w gatunki wrzośców obszarów na świecie znajdują się jednak bardzo daleko, w Afryce Południowej. W rejonie Kapsztadu występuje formacja roślinna na kwaśnym podłożu, podobna do naszego śródziemnomorskiego makia, zwana Fynbos. Obejmuje ona blisko 625 gatunków wrzośców spośród 740 występujących na świecie.