Laburnocytisus adamii - Laburnocytisus Adama

+ Laburnocytisus adamii, nazywany również dwubarwnym złotokapem Adama, to niezwykłe, niewielkie drzewo liściaste, które pojawiło się samoistnie w szkółce Jeana Louisa Adama w Vitry-sur-Seine w latach 20. XIX wieku. Jest to twór łączący cechy złotokapu pospolitego o żółtych kwiatach oraz szczodrzeńca o różowych kwiatach, a nawet wykazujący cechy pośrednie między nimi — wszystko na tej samej roślinie. Rezultat tego niecodziennego połączenia, nazywanego również chimerą, zachwyca wyglądem dużego krzewu o wdzięcznym, smukłym i półzwisającym pokroju, który wiosną, zależnie od gałęzi, pokrywa się zwisającymi gronami kwiatów w kolorze różowofioletowym, żółtym i miedzianoróżowym lub jasnożółtym.

Laburnocytisus adamii jest w rzeczywistości chimerą powstałą w wyniku szczepienia dwóch gatunków: z jednej strony Laburnum anagyroides (złotokapu pospolitego), a z drugiej szczodrzeńca o nazwie Chamaecytisus purpureus. Złotokap tworzy tutaj rdzeń zrostu, otoczony przez szczodrzeńca. To niewielkie drzewo, podobnie jak jego dwaj „rodzice”, należy do rodziny bobowatych. W pełni mrozoodporne, najlepiej rośnie w niezbyt żyznej, świeżej, ale dobrze przepuszczalnej glebie o odczynie wapiennym, na stanowisku w pełni słonecznym. Ta ciekawa roślina rośnie powoli i wytwarza pień zwieńczony rozłożystą, smukłą, przewiewną i otwartą koroną, wspartą na elastycznych, lekko zwisających pędach. W pełni dojrzała roślina osiąga średnio 5 m wysokości i 3 m szerokości. Zimą zrzuca liście.

Kora młodych gałązek jest zielona, z wiekiem staje się bardziej brązowa i lekko chropowata. Większość pędów pokrywają jasnozielone liście złożone z 3 listków, długości od 3 do 6 cm, przypominające liście złotokapu. Inne są podobne do liści szczodrzeńca: gęstsze, złożone z 3 znacznie mniejszych listków o ciemniejszej zielonej barwie. Ten duży krzew kwitnie w maju i czerwcu, zależnie od klimatu. Niektóre gałęzie wytwarzają długie, zwisające grona żółtych kwiatów długości od 20 do 30 cm, podczas gdy na innych pojawiają się krótsze i bardziej zwarte grona z kwiatami jasnego purpuroworóżowego szczodrzeńca. Jednak większość gałęzi, pokrytych ulistnieniem o cechach pośrednich, tworzy obfite grona długości od 8 do 15 cm, ukazujące kwiaty w pięknym miedzianoróżowym kolorze. Z wiekiem Laburnocytisus adamii coraz bardziej przypomina złotokap, który zdaje się zyskiwać przewagę nad szczodrzeńcem.

Zapewnij Laburnocytus słoneczne i dobrze widoczne miejsce, sadząc go pojedynczo na trawniku, aby zachwycić swoich gości. Aby stworzyć fantastyczną kompozycję, posadź u jego stóp na przykład czosnki ozdobne o sztywnych łodygach zwieńczonych dużymi pomponami albo niebiesko-białe agapanty. Możesz również umieścić go niedaleko glicynii w formie drzewka, karłowego perełkowca japońskiego 'Dot' lub perełkowca davidii o gronach niebieskich kwiatów.

Uwaga: wszystkie części rośliny są toksyczne, a szczególnie nasiona.