Por Réal

Por 'Réal' jest udoskonaloną odmianą pora z Gennevilliers. Podobnie jak jego krewniak, jest odmianą zimową o długim, ale grubym pniu. Bardzo mrozoodporny, ma piękne, obficie ulistnione liście w kolorze ciemnej zieleni z niebieskim odcieniem.
Dzięki niemu z przyjemnością zajadamy się kawałkiem łososia na delikatnej śmietankowej pierzynce z pora albo po prostu porem duszonym.
Wysiewaj go od lutego do maja, aby zbierać w miarę potrzeb od października do lutego.

Por lub Allium porrum to dwuletnia roślina zielna należąca do rodziny czosnkowatych. Pochodzi z Azji Środkowej i był znany Egipcjanom już 1500 lat przed naszą erą. Jego liście były wówczas długie i bardzo cienkie. Cenili go także Rzymianie. W tamtych czasach swoim wyglądem przypominał cebulę, z bardzo cienkim pniem i mocno zgrubiałą cebulą. Wiadomo również, że w średniowieczu był już rozpowszechniony w całej Europie.

Por ma długie, szerokie, niebieskozielone lub ciemnozielone, pochwiasty liście, które razem tworzą tak zwany pień, czyli część przypominającą łodygę. To właśnie pień jest najbardziej cenioną częścią rośliny. Biały, ma bardzo delikatny smak i odpowiada części, która rosła pod ziemią, bez dostępu światła. Pod koniec drugiego roku wytwarza pęd kwiatostanowy zakończony kulistym, fioletowym baldachem wielkości piłki tenisowej, który stał się symbolem Walii.

To bardzo mrozoodporne warzywo, a niektóre odmiany zimowe znoszą temperatury poniżej -15, a nawet -20 °C. Można je wysiewać przez większą część roku, od lutego do sierpnia. Uważany za warzywo zimowe, może być zbierany niemal o każdej porze roku. Por jest bogaty w błonnik pokarmowy ułatwiający trawienie. Zawiera również dużo witamin C i B oraz związków siarki o właściwościach antyoksydacyjnych. Podobnie jak cebuli przypisuje mu się także zdolność obniżania poziomu cholesterolu we krwi, a to tylko niektóre z jego zalet.

Jest dobry dla zdrowia, ale także wyśmienity w smaku, ponieważ jego smak plasuje się gdzieś pomiędzy cebulą a szparagiem. Stąd wziął się jeden z jego przydomków: „szparag ubogich”. Spożywa się przede wszystkim biały pień i korzonki. Por jest składnikiem wielu lokalnych potraw na całym świecie. Stanowi ważny element tradycyjnego pot-au-feu, ale wykorzystuje się go także w zupach i quiche'ach, na zimno w sosach winegret, a nawet na surowo, bardzo drobno pokrojonego, w sałatkach i innych daniach. Japończycy szczególnie go cenią: można go znaleźć w wielu przepisach, między innymi na sushi i sashimi oraz pyszne pory z sezamem.

Zbiór: zbieraj pory w miarę potrzeb. Zbiór przypada zwykle od 5 do 8 miesięcy po wysiewie. Delikatnie wyciągaj por, aby nie uszkodzić ani nie naruszyć pnia. Jeśli masz trudności z jego wykopaniem, wbij mały szpadel kilka cm od wybranego pora i podważ go, aby łatwiej go wyjąć.

Przechowywanie: możesz przechowywać por przez dwa tygodnie w szufladzie na warzywa w lodówce. W zamrażarce zachowuje trwałość przez prawie 3 miesiące. Po krótkim blanszowaniu, opłukaniu zimną wodą i dokładnym osuszeniu zapakuj go do woreczków.

Porada ogrodnika: posadź obok siebie por i marchew. Połyśnica marchwianka nie znosi pora, a połyśnica porów nie przepada za marchewką! Pomidory, sałaty i truskawki to również dobre rośliny towarzyszące dla pora, natomiast nie lubi on sąsiedztwa swojej kuzynki cebuli, buraków ani fasoli.

Aby sprawdzić, czy por potrzebuje podlewania, wystarczy obserwować jego liście: jeśli są jędrne i wyprostowane, wszystko jest w porządku i roślina nie potrzebuje wody. Jeśli liście wiotczeją i przechylają się na bok, por prawdopodobnie potrzebuje łyka wody.