Rukiew wodna - Vilmorin

Rukiew wodna o szerokich liściach to bardzo plenna odmiana rukwi wodnej, rośliny ziemnowodnej, która tworzy delikatne, soczyste i lekko pikantne liście. Można je spożywać zarówno w zupach, jak i w sałatkach. Rukiew wodną uprawia się w płytkich, płynących wodach, na przykład przy brzegach strumieni, a nawet w skrzynce na kwiaty. Wysiew od marca do lipca, zbiór od marca do września.

Rukiew wodna należy do rodziny kapustowatych, podobnie jak kapusty i rukola, z którą łączy ją pikantny smak. Łącząca cechy sałaty i zioła aromatycznego rukiew wodna jest rośliną zielną o wyrazistym, lekko pieprznym smaku. Niegdyś wykorzystywana ze względu na właściwości lecznicze, stała się pełnoprawnym warzywem, spożywanym w różnych formach zależnie od pory roku: zimą w kremowych zupach, a wiosną i latem w sałatkach. Jest bogata w przeciwutleniacze i beta-karoten.

Istnieje kilka rodzajów rukwi, których zbiory przypadają na cały rok. Niektóre z nich, takie jak rukiew wodna, są wybitnie wodne, podczas gdy inne, na przykład pieprzyca siewna, uprawia się w otwartym gruncie, pod warunkiem że gleba pozostaje stale wilgotna.

Zbiór: Zbiór rukwi wodnej rozpoczyna się zazwyczaj 2 miesiące po wysiewie. Należy przeprowadzać go regularnie, ponieważ roślina ma tendencję do wybijania w pędy nasienne. Zbiera się ją, gdy rośliny osiągną wysokość ± 20 cm, odcinając część liści u nasady.

Przechowywanie: Liście rukwi wodnej są dość delikatne i szybko więdną. Możesz przechowywać ją przez 2 lub 3 dni w lodówce, z końcówkami pędów zanurzonymi w wodzie w słoiku, tak jak przechowuje się mały bukiet. Mrożenie liści jest dość kłopotliwe, dlatego lepiej przygotować kilka kremowych zup, a następnie je zamrozić.

Porada ogrodnika : Rukiew wodną można czasami spotkać w stanie naturalnym. Zwróć uwagę na jakość wody. Jeśli jest zanieczyszczona, roślina może gromadzić toksyny i stać się siedliskiem dość niebezpiecznego pasożyta — motylicy wątrobowej.