Oregano Country cream

Majeranek obrzeżony kremowobiałym kolorem lub lebiodka pstra to odmiana o pstrym ulistnieniu, ciemnozielonym i obwiedzionym kremowobiałym brzegiem. Jest to bylina o delikatnym, subtelnym aromacie liści. Ta roślina miododajna może być uprawiana w otwartym gruncie lub w doniczce. Jej liście aromatyzują sosy, pizzę i oliwę z oliwek, a także nadają się do przygotowywania naparów. Sadzenie wiosną lub jesienią, zbiór od maja do września.

Dzika majeranka, czyli lebiodka (Origanum vulgare), bywa mylona z majerankiem ogrodowym (Origanum majorana), ale są to dwa różne gatunki.

Lebiodka rośnie dziko w rejonach basenu Morza Śródziemnego. Ta bylina należy do rodziny jasnotowatych, podobnie jak macierzanka. Jej pokrój kępiasty osiąga 40 cm wysokości i 30 cm szerokości. Latem dzika majeranka wytwarza drobne kwiaty w kolorze biało-różowym. Jest to szczególnie cenna roślina miododajna do sadzenia w warzywniku. Mrozoodporna i wieloletnia, może być sadzona w otwartym gruncie lub w doniczce. Dobrze znosi zarówno suszę, jak i chłód.

W kuchni liście lebiodki często wykorzystuje się do sosów pomidorowych i pizzy. Nadają również wyrazistości sałatkom, aromatyzują ocet i oliwę z oliwek, a także nadają się do przygotowywania naparów. Dzika majeranka słynie ze swoich właściwości antyseptycznych, przeciwbólowych i rozkurczowych.

Zbiór : przeprowadza się go w miarę potrzeb, od maja do września. Zbieraj pędy najlepiej rano, gdy aromat jest najbardziej intensywny.

Przechowywanie : świeże liście można przechowywać przez kilka dni w lodówce. Można je również suszyć lub zamrażać. Aby je wysuszyć, zawieś pędy dzikiej majeranki w pęczku, główkami w dół, w cieniu, a następnie przechowuj liście w szczelnych pojemnikach.

Porada ogrodnika : Aby zachować wilgoć latem i chronić roślinę przed chłodem zimą, radzimy ściółkować glebę cienkimi, układanymi warstwami skoszonej trawy, w miarę możliwości wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka ochrona pozwala glebie zachować wilgoć, a także ogranicza konieczność odchwaszczania.