Eucrosia bicolor

Eucrosia bicolor to tropikalna południowoamerykańska roślina cebulowa, spokrewniona z amarylisami i niemrozoodporna, ale stosunkowo łatwa w uprawie doniczkowej, pod warunkiem że uszanujesz jej naturalny rytm: zimowy okres spoczynku w dość suchym podłożu oraz podlewanie w okresie wzrostu i kwitnienia. Jej liście pojawiają się nad ziemią w połowie wiosny, jednocześnie z wyrastającym pędem kwiatostanowym. Na jego szczycie rozwija się kilka oryginalnych i wdzięcznych kwiatów o pięknej pomarańczowej barwie, wyposażonych w długie pręciki. Po kwitnieniu liście zasychają. Gatunek ten szybko się rozmnaża, tworząc piękne kępy liści.

Eucrosia bicolor, należąca do rodziny amarylkowatych, pochodzi z Peru i Ekwadoru. W naturze rośnie na zboczach, które sezonowo wysychają. Roślina wytwarza cebulę osiągającą do 4,5 cm średnicy. Obfite i dekoracyjne liście są owalne, mają 15–20 cm długości i szerokości oraz sinozieloną barwę. Kwitnienie przypada na koniec wiosny i lato. Pojawia się wówczas dość cienki, pionowy pęd kwiatostanowy o wysokości około 50 cm, zakończony baldachem złożonym z 4–6 kwiatów. Każdy kwiat ma 5 cm długości i składa się z 5 płatków w jasnopomarańczowoczerwonym kolorze. Z jego wnętrza wyrastają pręciki na długich, wygiętych nitkach, o jasnożółtej barwie, czasem z czerwonym odcieniem.

Eucrosia bicolor to piękna egzotyczna roślina, którą najczęściej trzeba uprawiać w doniczkach, ponieważ nie toleruje zimna. Posadź cebulę w doniczce o średnicy co najmniej 16 lub 18 cm i przykryj ją 7-centymetrową warstwą podłoża (odpowiada jej mieszanka ziemi ogrodowej i dobrej jakości podłoża w równych proporcjach). Podlewaj od czasu do czasu i daj jej czas. We właściwym momencie cebula rozwinie się, jeśli dobrze się u Ciebie czuje — nie ma tu żadnej reguły, roślina zrobi to wtedy, kiedy zechce. Później ponownie przejdzie w stan spoczynku. Zimą koniecznie potrzebuje odpoczynku niemal na sucho. To kolekcjonerska roślina cebulowa dla cierpliwych ogrodników, którzy lubią życie i jego niespodzianki...